336857
Książka
W koszyku
James Hillman - najwybitniejszy, najbardziej twórczy uczeń Carla Gustawa Junga - podejmuje w tej książce próbę odpowiedzi na pytanie, jaką postawę wobec samobójstwa należy zajmować w perspektywie terapeutycznej. „Nie chodzi o to, by opowiadać się za samobójstwem lub być przeciwko - chodzi tu bowiem o pytanie, jakie ma ono znaczenie dla rozwoju psychicznego” - w ten sposób Hillman określa punkt wyjścia swoich rozważań. Odpowiedź na to pytanie zawsze będzie dwuznaczna - tak jak dwuznaczne, zawsze prawdziwe i zawsze fałszywe jest wszystko, co można powiedzieć o duszy ludzkiej. Czy należy zapobiegać samobójstwu za wszelką cenę, czy też można je - przynajmniej teoretycznie - dopuścić jako jedyną drogę wyjścia z sytuacji bez wyjścia? Czym tak naprawdę jest samobójstwo? Czy tylko próbą zerwania z życiem? A może raczej procesualnym doświadczeniem śmierci, tak niezbędnym dla lepszego poznania smaku życia - procesem, który niekoniecznie musi znaleźć finał w fizycznym unicestwieniu? Wreszcie: jakie znaczenie ma myśl o możliwości samobójstwa w trakcie psychoterapii? czy wspomaga ją, czy wręcz uniemożliwia? Czy doświadczenie śmierci samobójczej jest tylko wyrazem rozpaczy, lęku egzystencjalnego, czy raczej objawem procesu wewnętrznych przewartościowań, który może zaowocować przemianą psychiczną?
Status dostępności:
Wypożyczalnia Główna
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 220089 (1 egz.)
Strefa uwag:
Tyt. oryg.: Suicide and the soul, 1988
Uwaga dotycząca bibliografii
Bibliogr. s. 211-215.
Recenzje:
Pozycja została dodana do koszyka. Jeśli nie wiesz, do czego służy koszyk, kliknij tutaj, aby poznać szczegóły.
Nie pokazuj tego więcej