"W tej oto drugiej części swojego "śląskiego rozprawiania" nasza czcigodna Autorka z Białej nabrała jeszcze większego artystycznego "szwungu". Ileż tu skondensowanej wiedzy i mądrości o naszej uroczej Krainie myślącego serca i kochającego rozumu! Historia losów ludzi tej ziemi, jej cywilizacji i kultury, opowiedziana niezwykle barwnie przez pryzmat licznych przysłów, zwyczajów liturgicznego świętowania i przeżywania poszczególnych pór roku. To zarazem niezwykła skarbnica wiadomości o swoistym obyczajowym bogactwie tego regionu Górnego Śląska. Autorka nie stroni przy tym bynajmniej od współczesnych zdobyczy techniki, jak też od uwypuklenia naszej przynależności do jednoczącej się Europy jako "wspólnoty ducha". Najważniejszym atutem dzieła wydaje się jednak być formalny aspekt jej merytorycznie ciekawego „śląskiego rozprawiania", tj. nasz „śląski język" regionalnie ściśle ukonkretniony. Chodzi tu mianowicie o ten kształt dialektu, który w zasadzie obejmuje teren od Białej Prudnickiej poprzez Głogówek, Kornice, Krapkowice aż po Koźle. Podziwiać tu trzeba jej konsekwentną transkrypcję fonetyczną, która w swej realnej wymowie zmusza wprost dzieci tej ziemi (niezależnie od wieku) do przeniesienia się w krainę ich wczesnej młodości. Zagłębiwszy się przeto raz w całokształt uroku tegoż tęsknego „rozprawiania", trudno się już odeń oderwać. A co najważniejsze: serce ogarnia swoistego rodzaju duma, iż na tej właśnie ziemi ujrzało się po raz pierwszy nad sobą niebo, tutaj wszystko pojmuję i mnie rozumieją, wszakże to moja "mała ojczyzna", mój „Heimat". Nie tylko zachwyt, radość wdzięczności i głębokie uznanie należą się przeto Autorce, ale też szczere wyznanie: „jernika, nasza droga pani Anna je ryjchtyk natchnionoł Pisarka"." (Abp A. Nossol, biskup opolski)