Filozofia Karla Poppera znana jest powszechnie pod nazwą krytycznego racjonalizmu. Wydaje mi się, że nazwa ta bardzo trafnie oddaje charakter jego myśli. Pojęcia racjonalności i krytycyzmu spotyka się we wszystkich tekstach Poppera. Refleksja nad nimi skłania do stwierdzenia, że ta para pojęć, pomiędzy którymi zachodzą głębokie powiązania i relacje, które niekiedy wręcz się utożsamiają, spełnia rolę organizującą bogactwo myśli i wypowiedzi Poppera na obszarach wszystkich dziedzin filozoficznych. Dotyczy to zarówno jego poglądów w dziedzinie filozofii nauki i metodologii nauk, jak i krytyki społecznej i metafizyki. Metafizyka Poppera, jej kształt i charakter, przed-stawiona w Objective Knowledge wydaje się pozostawać w silnym związku z faktem uznania pojęć racjonalności i krytycyzmu za fundamentalne w jego epistemologii. Przedmiotem głównego zainteresowania będzie tutaj rekonstrukcja treści, jaką wkłada Popper we wspomniane pojęcia i przedstawienie ich roli w dwóch podstawowych aspektach jego twórczości, tj. w zakresie filozofii nauki i filozofii społecznej. Postaram się zobrazować, w jaki sposób te dwa pojęcia odgrywają swą centralną rolę w filozofii Poppera. Wypełniając tak sformułowane zadania będę się koncentrował raczej na ogólnych, filozoficznych tezach i rozstrzygnięciach Poppera, mniej natomiast uwagi poświęcę szczegółowym jego propozycjom. Zabieg oddzielania różnych aspektów twórczości Poppera jest czynnością niełatwą i uzasadnioną tylko logiką wykładu, ponieważ przenikają się one wzajemnie i wynikają ze wspólnego sobie popperowskiego credo. Takie posunięcie umożliwiło mi jednak ogarnięcie zagadnień najistotniejszych dla charakterystyki twórczości filozoficznej Karla Poppera.