Powieść Miejscowe znieczulenie ukazała się w Niemczech w roku 1969, pomiędzy najważniejszymi dziełami Güntera Grassa: w kilka lat po Trylogii Gdańskiej (Blaszany bębenek Kot i mysz, Psie lata, na kilka lat przed Turbotem. Był to okres wytężonej aktywności politycznej autora, który w owym czasie zaangażował się głęboko w kampanię wyborczą niemieckiej socjaldemokracji i jej przywódcy - późniejszego kanclerza - Brandta. W Miejscowym znieczuleniu Grass opisuje ówczesny stan ducha Niemców: poczucie zastoju, oczekiwanie zmiany, bezkompromisowy bunt młodości i sceptycyzm wieku dojrzałego. Pojawiają się tez echa lat wojny i hitleryzmu - częsty u pisarza motyw nieprzezwyciężonej przeszłości Bohater powieści, Eberhard Starusch, czterdziestoletni profesor berlińskiego gimnazjum, cierpi z powodu bólu zębów i musi poddać się długotrwałemu leczeniu. Fotel dentystyczny staje się u Grassa jakby sofą psychoanalityka. W ciągu kolejnych wizyt Starusch przeprowadza rozrachunek z życiem własnym i całej swojej generacji, bilansując porażki, zaniechania i frustracje. Będąc w młodości buntownikiem sympatyzuje z buntem młodych, ale sam już nie jest do niego zdolny: przystosował się do otaczającego świata, jego wrażliwość i wola działania zostały w imię tzw. zdrowego rozsądku „miejscowo znieczulone". Czy trwale i nieodwracalnie? W serii dzieł wybranych Güntera Grassa przygotowywanej przez POLNORD Wydawnictwo OSKAR ukazały się dotąd tomy: Listopadia. 13 sonetów 1994,, Blaszany bębenek (1994), Turbot (1995), Kot i mysz (1996). W 1998 roku przewidziano wznowienie Psich lat oraz wydanie nowej głośnej powieści pisarza pt. Rozległe pole.