"Tu jest początek mojej miłości - zaborczej, nieustępliwej i wiernej. Zacząłem szukać książek z utworami Préverta. Ale nie było ich w żadnej księgarni. W końcu znalazłem. Najwięcej książek kupiłem w Budapeszcie i w Pradze. Dwie przywiózł mi znajomy z Francji. W ten sposób po roku miałem wszystkie zbiory poetyckie Préverta. Teraz podjąłem próbę przeniesienia z języka francuskiego na polski. Zwiedziony pozorną prostotą utworów, co rusz wpadałem w pułapki językowe, składniowe, znaczeniowe. Rezygnowałem z przekładu, lecz następnego dnia zaczynałem ponownie walczyć z oporną materią słowa. I w końcu przetłumaczyłem niemal cały tom „Paroles", po kilkanaście utworów ze zbiorów „Histoirs", „Fatras", „La pluie et le beau temps" oraz „Spectacle". Wiersze,które zdecydowałem się tutaj zaprezentować pochodzą właśnie z tych tomów. Pracę nad przekładami traktowałem jako rodzaj zabawy. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie są to w pełni udane próby, brak mi precyzji, brak doświadczenia, ale jak już wspomniałem, traktowałem tłumaczenie jako zabawę, robiłem to dla siebie, dla własnej przyjemności. Proszę więc darować ułomność tych przekładów, ich niedostatki i niezgrabność. Potem zetknąłem się z przekładami Ewy Fiszer, Antoniego Marianowicza i Józefa Waczkowa. Przestałem tłumaczyć, bo po co robić coś, co inni już zrobili, zapewne lepiej ode mnie. Ale po pewnym czasie wróciłem do pracy, bo radość płynie z odkrycia własnego, choćby to było już przez innych dokonane i nazwane. Jacques Prévert był idolem młodzieży francuskiej, licealistów i studentów, z dużych i małych miast. Uwielbiali go aktorzy i piosenkarze. Żył wśród surrealistów. Kochał ludzi. I o tym są jego wiersze. Nienawidził wojen, fałszywych haseł, tromtadracji i hipokryzji. O tym również są jego utwory. Być może dlatego z takim zrozumieniem i wręcz entuzjazmem był przyjmowany przez buntującą się młodzież." (fragment Posłowia)