"Zaprosić Księżyc" jest kolejną po "Chińszczyźnie" powieścią Hu Peifang znanej polskiemu czytelnikowi jako Irena Sławińska. Autorka publikacji od dawna próbuje przybliżyć Polakom Chiny czy przez tłumaczenie głośnej książki "Kwiat śliwy w złotym wazonie", czy też uczestnicząc w tworzeniu filmu "Kochankowie roku tygrysa". Ostatnia publikacja Sławińskiej ukazuje nam Chiny takimi jakimi były naprawdę w okresie wojny japońsko-chińskiej. Poznajemy ten kraj przez pryzmat dziejów jednej rodziny, które wydają się być głównym tematem powieści, ale wnikliwy czytelnik z pewnością zapamięta niezwykły świat innej kultury, w który wprowadza nas ta publikacja. Perypetie związane z dorastaniem, zwykłym życiem konkretnych osób są tylko pretekstem do pokazania jak to zwykłe życie wygląda w Chinach. Książka Hu Peifang przenosi nas do innego świata, w nieznane klimaty i przemienia nasz sposób obserwacji - życie tej rodziny oglądamy innymi oczami. Dla mocno zakorzenionych w Europie czytelników może wydać się to kulturowym szokiem. Dziwimy się, że jeszcze kilkadziesiąt lat temu codzienność mogła być aż tak różna od naszej i łatwiej nam zrozumieć jej dzisiejszą inność. Ludzie zaznajomieni z chińską kulturą, między innymi sinolog i podróżniczka Elżbieta Dzikowska, są zachwyceni autentycznością książki. Obserwując dorastanie Nefrytki, a później jej córki Słodziutkiej nie dość, że zacieśniamy z bohaterami więzi, ale przede wszystkim dowiadujemy się o przepięknych, czasem wręcz niewiarygodnych i niesamowitych dla nas formach rytuałów, które tak ważne są w Państwie Środka. Poznajemy ceremonię ślubu i wesela, przychodzenia na świat dziecka, ale również śmierci. Uczestniczymy w uroczystościach urodzin, czujemy wręcz zapachy orientalnych potraw, celebrujemy picie herbaty. Obserwujemy zmianę statusu społecznego bohaterów, ale też ich przemijanie. Wszystko to niepozornie oplata wspaniała chińska kultura, która z kartki na kartkę staje nam się coraz bliższa.