Renata Schumann urodziła się w 1934 roku w Zabrzu. Dzieciństwo spędziła w Opolu. Po studiach polonistycznych prowadziła ożywioną działalność publicystyczną. Współpracowała z Ośrodkiem TVP Katowice i górnoślą-skim tygodnikiem „Poglądy". Doktoryzowała się w 1979 roku na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie dysertacji o postaci Niemca w polskiej literaturze. Później prowadziła zajęcia z historii literatury niemieckiej na Uniwersytecie Śląskim. Obok działalności naukowej zajmowała się również pracą twórczą. Jej teksty drukowane były w „Miesięczniku Literackim" i „Poezji". Wydawnictwo „Śląsk" w Katowicach opublikowało jej tomik wierszy „Co jest snem". Od 1983 roku Renata Schumann mieszkała w Republice Federalnej. Wkrótce i tam stała się cenioną publicystką piszącą do renomowanych, ponadregionalnych czasopism, jak „Die Zeit" czy „Frankfurter Allgemeine Zeitung". Główną uwagę skupiła jednak na działalności literackiej. W Niemczech Renata Schumann zadebiutowała zbiorem opowiadań „Heimkehr in die Muttersprache - Oberschlesiche Geschichten". Uznaniem cieszą się jej powieści historyczne „Hedwig von Schlesien - ein starkes Weib" i „Der Piastenturm". Książki te ukazały się w re-nomowanych wydawnictwach. Za działalność literacką Renata Schumann otrzymała liczne nagrody. Między innymi nagrodę literacką przyznawaną przez Ostdeutscher Kulturrat oraz nagrodę Sudetendeutschen Landsmannschaft. Wangener Kreis przyznał jej nagrodę „Eichendorffpreis", natomiast Kiinstlergilde Esslingen nagrodę „Andreas- Gryphius-Preis". Najbardziej prestiżowym uznaniem z jakim spotkała się Renata Schumann była jednak Nagroda Kulturalna Śląska przyznawana wspólnie przez Rząd Kraju Niedersachsen i Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego. Renata Schumann umarła w lutym 2012 roku w Bad Doberan w Niemczech.