340426
Book
In basket
Stałym elementem polskiego krajobrazu są kapliczki, krzyże i świątki przydrożne. Ich geneza jest bardzo stara, jednak nieznane jest dokładnie ich pochodzenie i czas powstania. Stawiano je w różnych okresach, najwięcej od początków drugiej połowy XIX wieku do wybuchu II wojny światowej. Motywy ich powstawania były natury: błagalnej, dziękczynnej, pokutnej, wierzeniowej, magicznej. Najczęściej wznoszono je w okresach epidemii, wojny, klęsk, głodu. Upamiętniały ważne miejsca i wydarzenia. Stawiane na rozstajach i granicach chroniły ludzi przed siłami nieczystymi. W miejscach, w których nie było świątyni, zastępowały kościół. Powstało wiele rodzajów kapliczek, krzyży i figur przydrożnych. Na ich tle ciekawym zjawiskiem są warszawskie kapliczki podwórkowe i krakowskie latarnie umarłych. Wiele obiektów małej architektury sakralnej uległo zniszczeniu lub zostało zapomnianych. Te, które przetrwały do obecnych czasów, nie pełnią jednak takiej roli jak niegdyś.
Media files:
Availability:
Wypożyczalnia Główna
There are copies available to loan: sygn. 355830 (1 egz.)
Notes:
General note
Na okładce: Symbole wiary i kultury.
Bibliography, etc. note
Bibliografia na stronie 59.
Reviews:
The item has been added to the basket. If you don't know what the basket is for, click here for details.
Do not show it again