336739
Książka
W koszyku
(Miniatury Filozoficzne)
Szkice Heinego powstały jako opisy do albumu stalorytów przedstawiających wizerunki bohaterek dramatów Szekspira. Jak wyjaśnia w posłowiu tłumacz, Tadeusz Zatorski, ów zbiór wydany został na przełomie 1836 i 1837 roku przez londyńskie wydawnictwo. Po sukcesie albumu w Stanach Zjednoczonych, Niemczech i we Francji, pomyślano o nowym wydaniu niemieckim, tym razem opatrzonym tekstem cenionego autora, bo takie wersje dużo lepiej się sprzedawały. Wybór padł na Heinego.
W otwierającym tomik wstępie Heine przybliża niemiecką recepcję dzieła Szekspira. Zaznacza, że „lepiej niż Anglicy zrozumieli Shakespeare’a Niemcy”. Natomiast omówienia dwudziestu czterech postaci okazują się, przynajmniej po części, przenikliwymi analizami Szekspirowskich wątków, interpretowanymi przez Heinego z perspektywy XIX-wiecznej, co może być dla dzisiejszego odbiorcy szczególnie interesujące.
W króciutkich szkicach zaskakują czasem czytelnika uwagi o recepcji dzieła Szekspira, jak choćby ta o zmianie interpretowania (również przez aktorki) postaci Lady Makbet po rewolucji lipcowej. Inspirujące są spostrzeżenia o „hamletyczności” Romea, na którego „rozpalony umysł rzuca wąski cień nordycka powaga” (s. 213). Heine czyta Szekspira w kontekście nie tylko literatury, ale sztuki, historiozofii i religii. Najbardziej poruszył mnie najdłuższy ze szkiców poety – o Kupcu weneckim. Fragment, mający być ilustracją wizerunku córki Shylocka, Jessiki, jest przenikliwą analizą XIX-wiecznego antysemityzmu, która wybrzmiewa równie silnie i przerażająco dzisiaj. Do tego tekstu, jak sądzę, będą wracać czytelnicy Dziewcząt i kobiet Shakespeare’a.
Pliki multimedialne:
Status dostępności:
Wypożyczalnia Główna
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 359430 (1 egz.)
Strefa uwag:
Tytuł oryginału: Shakespeares Mädchen und Frauen, 1838
Recenzje:
Pozycja została dodana do koszyka. Jeśli nie wiesz, do czego służy koszyk, kliknij tutaj, aby poznać szczegóły.
Nie pokazuj tego więcej