337100
Book
In basket
(Klasycy Filozofii Niemieckiej)
Heinricha Heinego tłumaczono w Polsce chętnie i często, ale zazwyczaj przede wszystkim jako "poetę romantycznego". Heine jako myśliciel, choć na filozofię niemiecką wywarł wpływ znaczący i długotrwały, był nad Wisłą długo ignorowany. Zapewne dlatego, że w tej roli sytuował się raczej w - niezbyt u nas popularnej - sceptycznej tradycji oświecenia, którego pojęcie, zdaniem Theodora W. Adorno, "przechował w stanie nierozwodnionym". To jednak nie było oświecenie pierwotne, samo w sobie skłonne do pewnego dogmatyzmu, lecz raczej - jak je nazywa Peter Bürger - "drugie oświecenie": oświecenie, które potrafi zdobyć się na rewizję własnych aksjomatów, dostrzegające złożoność świata i jego dialektyczny charakter. To dlatego Heine, choć diagnozuje w myśli niemieckiej śmierć chrześcijaństwa, a spinozyzm ogłasza "ukrytą religią Niemiec", będzie kpił zarazem z fanatycznych i nieprzejednanych "mnichów ateizmu".
Autor "Szkoły romantycznej" to przy tym także mistrz eseju filozoficznego i krytycznoliterackiego. A choć współcześni mu zawodowi myśliciele nierzadko go lekceważyli, to jego analizy i diagnozy zdumiewająco dobrze przetrwały próbę czasu. I trudno bez ich znajomości zrozumieć także Niemcy dzisiejsze.
Media files:
Availability:
Wypożyczalnia Główna
There are copies available to loan: sygn. 361143 (1 egz.)
Notes:
Bibliography, etc. note
Nota bibliograficzna na stronie 711. Indeks.
Reviews:
The item has been added to the basket. If you don't know what the basket is for, click here for details.
Do not show it again