Od wielu lat na naszych cyklicznych konferencjach podejmowane rozważania naukowe koncentrowały się na kwestiach ześrodkowujących aspekty bezpieczeństwa (współ)kształtujące praktyki codziennego życia ludzi. Roszczenia co do oryginalności tak wypracowanego podejścia naukowego wydają się ze wszech miar uzasadnione. Głównym aktorem podejmowanych przez nas rozważań są zawsze „grupy dyspozycyjne" ulokowane w mniej lub bardziej zinstytucjonalizowanych przestrzeniach społecznych. Przez cały, ponad dwudziestoletni okres potwierdzaliśmy aktywne zaangażowanie środowiska Uniwersytetu Wrocławskiego w stanowienie nauki sprzyjającej wzmacnianiu bezpieczeństwa jako dobra wspólnego. Nasze międzynarodowe wydarzenia naukowe stały się szerokim forum wymiany myśli lokujących się w transdyscyplinarnych nurtach nauk społecznych, poprzez to rozpatrujących wielorakie źródła zagrożeń życia społecznego. Praktyki wytwarzające przestrzeń bezpieczeństwa stały się wiodącymi kreatorami wszelkich stosunków społecznych, umacniając wartości dobra wspólnego i tym samym stabilizującego struktury społeczne. Otóż intensywne oraz systematyczne wysiłki nie tylko poszerzają wiedzę naukową, lecz także weryfikują upowszechniane przez badaczy wyniki badań i wnioski praktyczne. Przeprowadzone konferencje i ich rezultaty potwierdzają słuszność dokonanych wyborów, albowiem w ciągu tak wielu lat wyłonił się nam niezwykle użyteczny konstrukt teoretyczny dla dyscypliny nauk socjologicznych, a nawet szerzej — dla dziedziny nauk społecznych. Jan Maciejewski