Zawiść : źródło agresji, destrukcji i biedy

Książka

W koszyku

oceń

Zawiść : źródło agresji, destrukcji i biedy / Helmut Schoeck ; przekład Karol Nowacki ; [projekt okładki: Dorota Ałaszewska]. - Wydanie pierwsze. - Warszawa : Fijorr Publishing, 2012. - 415, [1] strona ; 23 cm.

Autor

Schoeck Helmut (1922-1993) Autor Nowacki Karol (1988- ) Tłumaczenie Ałaszewska Dorota Projekt graficzny

Forma i typ

Książki Publikacje naukowe

Temat

Postawy Psychologia społeczna Społeczeństwo Zawiść

Gatunek

Monografia

Dziedzina i ujęcie

Psychologia Socjologia i społeczeństwo Filozofia i etyka Etnologia i antropologia kulturowa

Instytucja

Fijorr Publishing

Zawiść leży u podstaw życia człowieka jako istoty społecznej. Pojawia się, gdy tylko dwie osoby zyskują możliwość wzajemnego porównywania się. Taką dążność do zawistnego porównywania się z innymi można dostrzec u niektórych zwierząt, lecz u człowieka nabrała ona szczególnego znaczenia. Większość osiągnięć odróżniających społeczeństwa nowoczesne od społeczeństw prymitywnych, to dowód niezliczonych zwycięstw nad zawiścią, nad człowiekiem jako istotą zawistną.

Choć niektóre spośród współczesnych szkół psychologii praktycznie wykreśliły słowo "zawiść" ze swego języka, jakby w ogóle nie była ona ważnym motywem postępowania, dostępne dane nie pozwalają wątpić w jej powszechność. W prawie wszystkich językach, zarówno tych, którymi posługują się ludy najbardziej prymitywne, jak i w indoeuropejskich, arabskim, japońskim czy chińskim, istnieje termin oznaczający zawiść bądź osobę zawistną. Przysłowia najrozmaitszych kultur omawiają ją na setki różnych sposobów. Zajmują się nią aforyści i filozofowie. Zawiść miała na przykład szczególne znaczenie dla Kierkegaarda, który przypisał ją nawet tym, którzy wzbudzają zawiść u innych. Zawiść często służy za wątek fabularny, nieraz główny; każdy z nas zetknął się z nią we własnym życiu. Stanowi ważny czynnik regulujący wszelkie stosunki międzyludzkie; obawa przed wzbudzeniem zawiści ogranicza i modyfikuje nasze postępowanie w niezliczonych sytuacjach.

Jeśli wziąć pod uwagę kluczową rolę, jaką zawiść odgrywa w ludzkiej egzystencji, oraz fakt, że rozpoznanie jej nie wymagało żadnego nowego aparatu pojęciowego, uderzająca staje się niewielka liczba dzieł wyłącznie na jej temat. Należy do nich esej Franciszka Bacona, krótka książka Francuza Eugène’a Raigi z końca lat dwudziestych i rosyjska powieść "Zawiść" Jurija Oleszy z tego samego okresu (wyd. pol. 1959). Jest też powieść prawie zapomnianego pisarza francuskiego z dziewiętnastego wieku, Eugène’a Sue, kilka aforyzmów Nietzschego i studium Maxa Schelera, w gruncie rzeczy dotyczące bardziej szczególnego przypadku resentymentu niż zawiści jako takiej.

Niniejsza książka może zaniepokoić wielu czytelników o bardzo różnych poglądach na sprawy społeczne i polityczne. Sądzę jednak, iż potrafię dowieść dwóch rzeczy: po pierwsze, że zawiść jest dużo powszechniejsza niż do tej pory przyznawano, bardziej nawet niż zdawano sobie z tego sprawę, i że to właśnie ona czyni współżycie społeczne jakiegokolwiek rodzaju możliwym; po drugie, uważam, że zawiść jako punkt odniesienia dla polityki społecznej - implicite bądź explicite - jest dużo bardziej szkodliwa, niż chcieliby przyznać ci, którzy zbudowali na niej swoją filozofię społeczną i ekonomiczną. (fragment książki)

zob. w.bibliotece.pl

Pliki multimedialne:

Status dostępności:

Wypożyczalnia Główna

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 382904 (1 egz.)

Strefa uwag:

Tytuł oryginału: Neid : Eine Theorie d. Gesellschaft, 1966

Tytuł przekładu: Envy : A Theory of Social Behaviour, 1969

Uwaga ogólna

Tytuł przekładu: "The Envy : a theory of social behaviour" 1969, tytuł oryginału: "Der Neid : Eine Theorie d. Gesellschaft" 1966.

Uwaga dotycząca bibliografii

Indeks.