340672
Book
In basket
Juliusz Bursche (1862–1942) był zwierzchnikiem największego protestanckiego Kościoła w międzywojennej Polsce, Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego (inaczej: luterańskiego), wówczas dużo liczniejszego i bardziej wpływowego niż obecnie, mającego charakter niemiecko-polski. Wywodził się z rodziny osadników niemieckich, którzy dotarli do ówczesnego Królestwa Polskiego w pierwszej połowie XIX w. i był pierwszą osobą w rodzie, która się utożsamiła z polskością. Jako świadomy „Polak z wyboru”, stojący u steru Kościoła przez trzy i pół dekady, poprowadził on swych wiernych przez najbardziej burzliwy okres XX w.: od rewolucji 1905 r. do II wojny światowej. Uznał, że Kościół powinien się otworzyć na potrzeby coraz liczniejszych wiernych mówiących po polsku i umożliwił rozwijanie posługi w tym języku, nie zapominając przy tym o swych niemieckich współwyznawcach. Za lojalność wobec państwa polskiego oraz za swą zdecydowaną antynazistowską postawę został aresztowany przez hitlerowców już na początku II wojny światowej i zmarł w obozie koncentracyjnym. Udowodnił, że ewangelicy mogą mieć polską tożsamość narodową, co nie było sprawą oczywistą w pierwszych dekadach XX w.
Media files:
Availability:
Wypożyczalnia Główna
There are copies available to loan: sygn. 390267 (1 egz.)
Notes:
Bibliography, etc. note
Indeks.
Language note
Wydano z finansowym wsparciem Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej, z finansowym wsparciem Parafii Ewangelicko-Augsburskiej Świętej Trójcy w Warszawie, Fundacji Ewangelickie Towarzystwo Oświatowe z siedzibą w Warszawie, Solum Verbum Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie.
Reviews:
The item has been added to the basket. If you don't know what the basket is for, click here for details.
Do not show it again