Atopie Johanna Georga Hamanna

Książka

W koszyku

oceń

Atopie Johanna Georga Hamanna / Anna Żymełka-Pietrzak ; Fundacja na rzecz Nauki Polskiej ; [projekt okładki i obwoluty Barbara Kaczmarek]. - Wydanie pierwsze. - Toruń : Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2024. - 414, [21] stron : portrety ; 22 cm.

(Monografie Fundacji na rzecz Nauki Polskiej)

Autor

Żymełka-Pietrzak Anna Autor Kaczmarek Barbara (1960- ) Projekt graficzny

Forma i typ

Książki Publikacje naukowe

Temat

Hamann, Johann Georg (1730-1788) Sokrates (469-399 p.n.e.) Atopia (filozofia) Filozofia niemiecka Filozofia nowożytna Filozofowie Język Kabała (religia) Teolodzy Teologia protestancka

Gatunek

Monografia

Dziedzina i ujęcie

Filozofia i etyka Historia

Tytuł serii

Monografie Fundacji na rzecz Nauki Polskiej

Instytucja

Fundacja na rzecz Nauki Polskiej Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika

Johann Georg Hamann, niemiecki filozof i teolog drugiej połowy osiemnastego wieku, ekscentryczny mistrz stylu, pisał utwory, które stanowiły wyzwanie dla ówczesnych czytelników i pozostają nim do dziś. Hamann stosował idiosynkratyczne strategie pisarskie, posługiwał się aluzjami i ironią, zderzał ze sobą cytaty i kryptocytaty, a swoją argumentację formułował za pomocą metafor, analogii i obrazów.

Monografia "Atopie Johanna Georga Hamanna" proponuje oryginalny klucz do zrozumienia tego osobliwego pisarza i jego utworów, a jest nim tytułowa kategoria atopii (od gr. ἄτοπος - "nie na miejscu", "niedorzeczny", "absurdalny"), która, starannie zrekonstruowana, zostaje odniesiona do różnych aspektów życia i pisarstwa Hamanna.

Autor utożsamia się z Sokratesem, postacią najważniejszą dla filozoficznego rozumienia atopii, a swoje pisarstwo określa platońską metaforą otwieranej figurki sylena, szpetnej na zewnątrz, lecz skrywającej w swoim wnętrzu złocony posążek bóstwa - skarb luterańskiej ortodoksji. Anna Żymełka-Pietrzak rekonstruuje atopiczny sokratyzm Hamanna na tle innych sokratyzmów epoki, analizuje przyjmowane przez Hamanna maski Sylena, satyra, Pana i koźlego proroka, by w następnym kroku zinterpretować Hamannowski stylistyczny eksces jako wyraz teologii języka, której modelem jest jednocześnie chrześcijańska nauka o uniżającym się Bogu i żydowska kabała.

Na koniec autorka prezentuje atopiczną hermeneutykę Hamanna, kładącą nacisk na negatywne strategie badania granic rozumienia, uzupełnioną o topikę atopii, czyli katalog figur niedopasowania i braku zakorzenienia wyrażających niestabilną pozycję autora i filozofa. Książka napisana przejrzystym językiem, dobrze osadzona w literaturze przedmiotu, ukazuje osobliwość myśli Hamanna w kontekście osiemnastowiecznych debat, a jednocześnie - przy zachowaniu naukowego dystansu - z zaangażowaniem przedstawia go jako myśliciela nadal aktualnego.

zob. w.bibliotece.pl

Pliki multimedialne:

Status dostępności:

Wypożyczalnia Główna

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 395423 (1 egz.)

Strefa uwag:

Uwaga ogólna

Na podstawie rozprawy doktorskiej.

Na okładce wykorzystano fotografię "Maska Papposylena", brąz, 1. poł. I w. p. n. e.; fot. Luca Fazzolari.

Uwaga dotycząca bibliografii

Bibliografia, netografia na stronach 375-397. Indeks.