Osiem rozpraw naukowych uznanych historyków doby staropolskiej, nieznane wcześniej informacje o przezbrojeniu husarii w XVI stuleciu z jazdy lżejszej na jazdę ciężką, szczegóły wykorzystania husarii koronnej i litewskiej w walce z Moskwą, Kozakami i Szwedami na wschodzie oraz północy w wieku XVII. Książka wnosi wiele nowego w kwestii staropolskiej wojskowości.

„Wokół husarii, najbardziej rozpoznawalnej polsko-litewskiej formacji wojskowej, narosło wiele mitów i legend. Na ich bazie rodzą się kolejne pseudonaukowe teorie ‒ najpopularniejsza mówi, że skrzydła husarskie miały służyć do płoszenia koni przeciwnika. W rzeczywistości mało kto zdaje sobie sprawę, że były one tylko ozdobą używana podczas parad. Dlatego naukowych, a przy tym dobrze napisanych książek o naszej najlepszej jeździe nigdy dosyć. O husarii często pisano w różnych studiach szczegółowych, jednak od czasów monografii Jerzego Cichowskiego i Andrzej Szulczyńskiego z 1977 roku nie było całościowego ujęcia dziejów tej formacji wojskowej. Nareszcie doczekaliśmy się tego w tym roku: Zamek Królewski ‒ Muzeum w Warszawie wydał bogate, przekrojowe studium pod redakcją dwóch specjalistów z historii wojskowości staropolskiej, Tomasza Mleczka i Zbigniewa Hunderta. Bogato ilustrowana książka jest wspólnym dziełem ośmiu wytrawnych znawców wojskowości staropolskiej, wyrosłych w warszawskim środowisku historycznym. Omawiają oni uzbrojenie, organizację i zastosowanie bojowe husarii w okresie jej świetności: od początków w pierwszej połowie XVI wieku po ostatnie sukcesy w czasach Jana III. Słusznie pominięto wiek XVIII, kiedy husaria straciła walory bojowe. W książce znajdziemy nie tylko podsumowanie dotychczasowej wiedzy historycznej, ale wiele nowych ustaleń. Lektura to wymagająca, ale i satysfakcjonująca. Z pewnością zainteresuje zawodowych historyków, ale powinna również zwrócić uwagę pasjonatów naszej przeszłości.” (Dariusz Milewski)