Tematyka monografii dotyczy szeroko pojętego raportowania (sprawozdawczości) organizacji – zarówno finansowego, jak i niefinansowego. Jej zasadniczym celem była identyfikacja współczesnych form raportowania korporacyjnego w dobie zrównoważonego rozwoju z perspektywy teorii i praktyki, wskazanie formy oraz kluczowych elementów treści raportu zintegrowanego w praktyce spółek publicznych w Polsce – stanu obecnego i ich ewolucji. Nowe formy raportowania korporacyjnego, a w szczególności tzw. raporty niefinansowe, pojawiły się, aby pomóc organizacjom przekazać informacje o tworzeniu wartości i modelu biznesowym. Mają one służyć wszystkim interesariuszom i wspomagać ich w podejmowaniu racjonalnych decyzji. W monografii omówiono współczesne wymagania informacyjne interesariuszy, formy sprawozdawczości organizacji (finansowe i niefinansowe) oraz przedstawiono wyniki badań własnych dotyczących praktyki raportowania spółek giełdowych. W szczególności omówiono raport zintegrowany, który jest obecnie uznawany za najbardziej rozwiniętą formę raportowania organizacji, integrującą informacje finansowe i niefinansowe w jednym dokumencie, którego dynamiczny rozwój obserwujemy od 2013 r., kiedy to pojawiły się Ramy koncepcyjne raportowania zintegrowanego. W monografii zaprezentowano teoretyczne podstawy raportowania zintegrowanego, przyczyny jego powstania, aspekty wdrożeniowe, elementy treści ze szczególnym uwzględnieniem modelu biznesowego oraz wyniki badań własnych autorek, dotyczących praktyki raportów zintegrowanych polskich spółek publicznych. W krajowej literaturze przedmiotu brak jest dotychczas kompleksowych badań dotyczących tej problematyki.