Wyprawy krzyżowe : Bizancjum

Katalog centralny Bibliografia regionalna Kartoteka zagadnieniowa

Wyszukiwanie zaawansowane Kolekcje

Wyszukiwanie proste Wyszukiwanie zaawansowane

Wyszukiwanie proste Kolekcje

á â ă ä ç č ď đ é ë ě í î ľ ĺ ň ô ő ö ŕ ř ş š ţ ť ů ú ű ü ý ž ® € ß

Á Â Ă Ä Ç Č Ď Đ É Ë Ě Í Î Ľ Ĺ Ň Ô Ő Ö Ŕ Ř Ş Š Ţ Ť Ů Ú Ű Ü Ý Ž © § µ

Wybrano:

336836

Książka

W koszyku

oceń

Autor

Michałek Andrzej (1962-2007) Autor

Forma i typ

Książki Publikacje popularnonaukowe Albumy i książki artystyczne

Temat

Wojsko rzymskie Bitwy Sarmaci (lud) Wyprawy krzyżowe Bizancjum (państwo dawne) Starożytny Rzym

Gatunek

Opracowanie Publikacja bogato ilustrowana

Dziedzina i ujęcie

Bezpieczeństwo i wojskowość Historia

Instytucja

Dressler Dublin

Już od III wieku dzielono imperium rzymskie, jednak ostatecznego podziału dokonał w 395 roku cesarz Teodozjusz I Wielki. Cesarstwo wschodniorzymskie, zwane z czasem bizantyjskim objęło wówczas Półwysep Bałkański, Azję Mniejszą, część Armienii, Syrię z Palestyną, Egipt i Cyrenajkę oraz wyspy Morza Egejskiego, Kretę i Cypr. Stolicą państwa od czasów Konstantyna Wielkiego (330) był Konstantynopol (poprzednia nazwa Bizancjum, która później przeszła na cesarstwo). W wielonarodowym państwie czynnikiem zespalającym były: rzymska administracja i prawo oraz dominująca tu kultura grecka i język grecki. Przez tysiąc lat niezwykłe imperium broniło wschodniej flanki Europy, dzięki czemu mogła stać się tym, czym jest obecnie. Autor ukazuje ten okres dziejów Bizancjum, w którym na wojskowość miała wpływ religijność. Dawne wzorce antyczne sią nie sprawdzały, wobec czego powstały nowe. Ich głównym wyróznikiem było to, że chrześcijanie, opętani ideą "świętej wojny", sami walki unikali, a do obrony imperiu anagażowali barbarzyńców.

zob. w.bibliotece.pl

Pliki multimedialne:

Status dostępności:

Wypożyczalnia Główna

Wszystkie egzemplarze są obecnie wypożyczone: sygn. 401146 (1 egz.)

Strefa uwag:

Uwaga dotycząca bibliografii

Bibliografia na stronach 242-245.