Szkło w kościele św. Macieja we Wrocławiu

Książka

W koszyku

oceń

Szkło w kościele św. Macieja we Wrocławiu / [autorzy tekstu: ks. Mirosław Maliński, Sławomir Oleszczuk, Agata Saraczyńska, Beata Stankiewicz-Szczerbik]. - Wydanie I. - Wrocław : Fundacja Mathesianum, copyright 2024. - 86, [6] stron : fotografie ; 20 cm.

Autor

Maliński Mirosław (1965- ) Autor Oleszczuk Sławomir Autor Saraczyńska Agata (1963- ) Autor Stankiewicz-Szczerbik Beata (1967- ) Autor

Forma i typ

Książki Publikacje popularnonaukowe

Temat

Stankiewicz-Szczerbik, Beata (1967- ) Ikonografia chrześcijańska Kościół św. Macieja (Wrocław) Malarstwo monumentalne Malarstwo polskie Szkło artystyczne Sztuka polska Witraże Wyposażenie świątyń Wrocław (woj. dolnośląskie)

Gatunek

Opracowanie Publikacja bogato ilustrowana

Dziedzina i ujęcie

Historia Kultura i sztuka

Instytucja

Fundacja Mathesianum

W środku książki znajdziesz przede wszystkim wysokiej jakości zdjęcia witraży z kościoła św. Macieja. Nawet, jeśli znasz to miejsce, może okazać się, że są tam całe witraże lub ich fragmenty, które do tej pory ukrywały się przed Twoim wzrokiem. Część wizualną uzupełniają komentarze rektora kościoła ks. Mirosława Malińskiego, Agaty Saraczyńskiej oraz wykonawczyni „szkła” Beaty Stankiewicz-Szczerbik. Znajdziesz tu zarówno opisy, jak i wyjaśnienia znaczeń zawartych w szklanych przedstawieniach, historię ich powstawania oraz osobiste refleksje autorów, a także słowo o technologii wykonania oszkleń autorstwa Sławomira Oleszczuka.

"Mistyka żmudnej technologii. Tworzenie obiektu kultu religijnego wymaga od osoby niewierzącej szacunku dla tych, którzy wierzą. Dla ich przekonań i wartości. Wiara jest tkanką delikatną , mistyczną, niezwyciężoną i silną jeśli jest się szczęściarzem i ma się Ją. Jest mgłą, która nagle przeradza się w lśniące ostrze. Ludzie pod jej wpływem wyzwalają energię tak zogniskowaną, że są w stanie dokonać cudów, biorą w nich udział, doświadczają ich. Co sprawiło, że wiara wrosła w kulturę i codzienność tak, że nie zauważamy jej początków i wydaje się być wieczna. Wydaje mi się, że to ogromna potrzeba człowieka, zagubionego w egzystencji do posiadania wszechmocnego opiekuna, mistycznego superrodzica. A przecież to tylko 2 tysiące lat. Tyle samo czasu człowiek potrafi z piasku i topników stworzyć materię nieuporządkowaną, przejrzystą, twardą i kruchą jednocześnie. Szkło. Materię wymagającą poświęcenia, cierpliwości i nieustającej praktyki. Jednak ta materia nie daje opieki, może zranić, przyprawić o chorobę toksycznymi wyziewami procesu technologicznego i o szaleństwo niespełnienia, gdy gotowy obiekt rocznej pracy rozpryskuje się na milion okruchów przez jeden zmęczony i nieopatrzny ruch". Beata Stankiewicz-Szczerbik

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Czytelnia BG

Egzemplarze są dostępne wyłącznie na miejscu w bibliotece: sygn. 26166 Ś (1 egz.)