336836
Książka
W koszyku
Wybierając jako przedmiot badań ewolucję sielanki, która jest w literaturze słowackiej stale obecna w ciągu długiego okresu, bo od późnego renesansu po sentymentalizm, musimy wejść jednocześnie w zagadnienie specyficznego rozwoju starosłowackiej kultury, w tym także kultury literackiej. Poprzez sielankę, która jest jedną z form podawczych obecnych w całej kulturze Europy Zachodniej (strefy łacińskiej), ujawniają się typowe rysy charakteru starosłowackiej kultury. Widać, jak kultura ta zakorzeniona jest mocno w uniwersalnej kulturze europejskiej, jak wiele ma z nią wspólnego. Warte to jest podkreślenia z tego względu, iż wiek XIX przyniósł pewną izolację od Europy i introwertyzm społeczeństwa, nadmierne wyeksponowanie ludowości i słowiańskości, co spowodowało, że kulturę słowacką widzimy zupełnie inaczej, niż to wykazuje literatura starosłowacka. Sielanka ujawnia okcydentalną europejskość tego obszaru, jego współobecność w "rzeczypospolitej poetów".
Praca skupia się na tekstach literackich, traktuje je jednak jako egzemplifikację szerszych trendów kulturowych, zachodzących na tym terenie o skomplikowanej strukturze życia literackiego ze względu na wielonarodowość państwa, język łaciński jako język w nim oficjalny i pewną niedojrzałość świadomości narodowej. Żywa okazuje się tu recepcja ważniejszych nurtów europejskich - umysłowych i estetycznych. Potwierdzają to nawet teksty autorów niskiego lotu. (ze wstępu)
Pliki multimedialne:
Status dostępności:
Wypożyczalnia Główna
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 402866 (1 egz.)
Strefa uwag:
Uwaga dotycząca bibliografii
Bibliografia na stronach 119-120.
Uwaga dotycząca finansowania
Współfinansowanie: Instytut Filologii Słowiańskiej (Uniwersytet Jagielloński)
Uwaga dotycząca języka
Streszczenie w języku niemieckim.
Recenzje:
Pozycja została dodana do koszyka. Jeśli nie wiesz, do czego służy koszyk, kliknij tutaj, aby poznać szczegóły.
Nie pokazuj tego więcej