Pospieszalascy śpiewają (i grają) Herberta, Baczyńskiego, Norwida i innych, czyli największy rodzinny zespół w Polsce i wiersze największych polskich poetów. Kiedy na początku lat 90. XX wieku bracia Jan, Karol, Marcin i Mateusz Pospieszalscy nagrali pierwszą płytę rodzinnego zespołu - legendarny już album z kolędami - więcej niż połowy obecnego składu Pospieszalskich nie było jeszcze na świecie. Dziś bez 15-osobowej (stan na listopad 2024) orkiesty trudno sobie wyobrazić polską scenę muzyczną. Tworzą ją wirtuozi wykształceni na polskich i europejskich muzycznych uczelniach, na co dzień grający w czołowych formacjach popowych, jazzowych, folkowych I hip-hopowych. O muzyce klasycznej nie wspominając. Podczas jednego z regularnie zwoływanych rodzinnych zlotów-warsztatów, Mateusz Pospieszalski, jeden z nieformalnych liderów zespołu, saksofonista, kompozytor i człowiek-elektrownia, zaproponował, by przygotować album, na którym znalazłaby ujście pozamuzyczna pasja niemal wszystkich członków rodziny: czytanie wierszy. Propozycja została przyjęta przez entuzjastyczną aklamację. Mówi Mateusz Pospieszalski: „To zespół, który funkcjonuje bez kalkulacji i biznes-planu, więc możemy na nikogo się nie oglądać i robić tylko to, na czym nam zależy. A ten album to dumna demonstracja naszych możliwości: jako kompozytorów i wykonawców. Ma działać na emocje, a dzięki słowom, także pobudzać intelektualnie.” W nagraniach dziesięciu piosenek z jazzu, funky i soulu wzięli udział wszyscy członkowie zespołu, dla których realizacja najbardziej nawet fantazyjnych pomysłów kompozytorskich i aranżerskich nie była najmniejszym problemem. Album zachwyca różnorodnością form i nastrojów, jakością brzmienia instrumentów i ludzkich głosów, no i - najważniejsze - warstwą liryczną. Miłośnicy polskiej poezji lub, po prostu, pięknej polszczyzny usłyszą muzyczne interpretacje wierszy Jerzego Liberta („Do Ciebie, człowieku”), Zbigniewa Herberta („Kwiaty”), Krzysztofa Kamila Baczyńskiego („Promienie”), Bolesława Leśmiana („Taka cisza w ogrodzie”), Cypriana Kamila Norwida („Moja piosnka”), Edwarda Stachury („Introit”) i Kazimiery Iłłakowiczówny („Kwaterunki”). Pospieszalscy stworzyli też muzykę do fragmentów homilii Jana Pawła II („Dom”) i wierszy współczesnego poety Bartłomieja Kudasika („Rozbitkowie” i „Tango na nice”).