Monografia dotyczy terenów nadrzecznych, które stanowią ważny fragment przestrzeni otaczającej człowieka. Są to niezwykle cenne obszary, które wymagają szczególnej ochrony i racjonalnego zagospodarowania. Przedmiotem badań autorów są tereny nadrzeczne miast, ale analizy odnoszą się często do obszarów położonych poza nimi, ponieważ w tym przypadku granice administracyjne mogą mieć znaczenie drugoplanowe. W publikacji wykazano, iż obszary położone w sąsiedztwie rzek powinny być zagospodarowane w sposób uwzględniający przede wszystkim uwarunkowania przyrodnicze, jak również szeroko pojęte potrzeby człowieka. W zagospodarowaniu tych obszarów widoczne jest, jak bardzo wymagają one kompleksowego ujęcia, projektowania w różnych skalach, a przez to troskliwej opieki planistycznej. Podjęto próbę zdefiniowania terenów nadrzecznych, ich klasyfikacji i delimitacji, co powinno pomóc w określeniu wytycznych projektowych. Publikacja składa się z trzech części. W pierwszej przedstawiono aktualny stan badań dotyczących terenów nadrzecznych, ich walorów przyrodniczych, znaczenia rzek w lokalizacji i rozwoju miast, społecznych funkcji, żeglugi śródlądowej oraz zasad zagospodarowania przestrzeni. Część druga stanowi studium przypadku, w którym na podstawie przywołanych różnych przykładów poszukuje się nowych trendów i właściwych kierunków rozwoju w zagospodarowaniu terenów nadrzecznych. Ostatnią częścią jest podsumowanie warsztatów studenckich dotyczących problematyki terenów nadrzecznych miast w dolinie Odry. [nota wydawcy]