Ukryj filtry
Sortowanie
Źródło opisu
Katalog centralny
(10)
Forma i typ
Muzyka
(10)
Dostępność
dostępne
(10)
Placówka
Biblioteka Muzyczna
(10)
Autor
Babell William (ok. 1690-1723)
(3)
Barrera Massimo
(2)
Buxtehude Dietrich (ca 1637-1707)
(2)
Conrado Alessandro
(2)
Giordani Tommaso (ca 1733-1806)
(2)
Pokaż więcej ...
Hoffmann Bettina (1959- )
(2)
Losito Valerio (1980- )
(2)
Miszczyszyn Giovanni
(2)
Nervi Paola
(2)
Ronzitti Luca
(2)
Stella Simone
(2)
Alfons X Mądry (król Kastylii i Leónu ; 1221-1284). Cantigas de Santa Maria
(1)
Arbeau Thoinot (1519-1595). Air d'une Volte
(1)
Arbeau Thoinot (1519-1595). Air de la Gaillarde appellee L'ennuy qui me tourmente
(1)
Arbeau Thoinot (1519-1595). Bransle des lavandiers
(1)
Attaingnant Pierre (ok. 1494-1552). Gatta en italien
(1)
Bayón Álvarez Cristina
(1)
Del Sordo Federico (1961- )
(1)
Du Tertre Etienne (15..-15..). Bransle 3
(1)
Du Tertre Etienne (15..-15..). Bransle 4
(1)
Erre Simone
(1)
Francés de Iribarren Juan (1699-1767)
(1)
Gervaise Claude (ca 1510-ca 1558). Bransle de Champaigne X
(1)
Hildegarda (święta ; 1098-1179)
(1)
Moderne Jacques (149?-156?). Bransle 17
(1)
Nastrucci Ugo
(1)
Occhionero Mauro
(1)
Ortega Jorge Enrique García
(1)
Playford John (ok. 1623-1686). Chirping Of The Lark
(1)
Playford John (ok. 1623-1686). Goddesses
(1)
Susato Tylman (ca 1500-ca 1564). Allemaingne VI
(1)
Susato Tylman (ca 1500-ca 1564). Reprise La pingne
(1)
Pokaż mniej ...
Rok wydania
2020 - 2026
(10)
Okres powstania dzieła
2001-
(10)
1701-1800
(9)
1601-1700
(7)
1101-1200
(2)
1801-1900
(2)
Pokaż więcej ...
1001-1100
(1)
1201-1300
(1)
1301-1400
(1)
1401-1500
(1)
1501-1600
(1)
Pokaż mniej ...
Kraj wydania
Holandia
(10)
Język
angielski
(8)
łaciński
(1)
hiszpański
(1)
Przynależność kulturowa
Muzyka angielska
(4)
Muzyka niemiecka
(4)
Muzyka duńska
(2)
Muzyka hiszpańska
(2)
Muzyka włoska
(2)
Pokaż więcej ...
Muzyka francuska
(1)
Pokaż mniej ...
Temat
Barok
(9)
Średniowiecze
(2)
Renesans
(1)
Temat: czas
1101-1200
(1)
1201-1300
(1)
1301-1400
(1)
1401-1500
(1)
1501-1600
(1)
Pokaż więcej ...
1601-1700
(1)
1701-1800
(1)
Pokaż mniej ...
Gatunek
Muzyka poważna
(10)
Muzyka dawna
(9)
Muzyka instrumentalna
(8)
Muzyka kameralna
(8)
Muzyka na obój, skrzypce i basso continuo
(3)
Pokaż więcej ...
Koncert (utwór muzyczny)
(2)
Muzyka na flet i zespół instrumentalny
(2)
Muzyka na klawesyn, skrzypce i violę da gamba
(2)
Muzyka wokalna
(2)
Sonata
(2)
Sonata triowa
(2)
Muzyka na gemshorn
(1)
Muzyka na zespół instrumentalny
(1)
Pieśń i piosenka religijna
(1)
Pokaż mniej ...
10 wyników Filtruj
Muzyka
CD
W koszyku
Danse Real [Dokument dźwiękowy] : Dance Music On Gemshorn From The 12th-17th Centuries. - Holandia : Brillant Classics, ℗ & © 2026. - 1 płyta audio (CD) (1 godz 14 min 00 s) : zapis cyfrowy, stereo ; 12 cm + 1 booklet.
Autor
Alfons X Mądry (król Kastylii i Leónu ; 1221-1284). Cantigas de Santa Maria Attaingnant Pierre (ok. 1494-1552). Gatta en italien Susato Tylman (ca 1500-ca 1564). Allemaingne VI Susato Tylman (ca 1500-ca 1564). Reprise La pingne Arbeau Thoinot (1519-1595). Air de la Gaillarde appellee L'ennuy qui me tourmente Arbeau Thoinot (1519-1595). Air d'une Volte Arbeau Thoinot (1519-1595). Bransle des lavandiers Du Tertre Etienne (15..-15..). Bransle 4 Du Tertre Etienne (15..-15..). Bransle 3 Gervaise Claude (ca 1510-ca 1558). Bransle de Champaigne X Moderne Jacques (149?-156?). Bransle 17 Playford John (ok. 1623-1686). Chirping Of The Lark Playford John (ok. 1623-1686). Goddesses Erre Simone Wykonanie Nastrucci Ugo Wykonanie Occhionero Mauro Wykonanie
Forma i typ
Muzyka
Przynależność kulturowa
Muzyka hiszpańska Muzyka francuska Muzyka niemiecka Muzyka angielska
Temat
Średniowiecze Renesans Barok
Gatunek
Muzyka poważna Muzyka na gemshorn Muzyka instrumentalna Muzyka dawna
Instytucja
Giardino delle Muse (zespół muzyczny) Brilliant Classics
Zawiera: Souvent souspire ; Pos qu'ieu vey la fuella / Anonymous 12th-13th Centuries. Nota ; Danse Royale II / Anonymous 13th-14th Centuries. Ara l'ausetz, lauset / Anonymous 12th-13th Centuries. Cantigas de Santa Maria / Alfonso X "el sabio". Tempus est iocundum / Anonymous 13th Century. Saltarello / Anonymous 14th Century. La gatta en italien / Pierre Attaingnant. Allemaingne VI ; Reprise La pingne / Tielman Susato. Air de la Gaillarde appellee L'ennuy qui me tourmente / Thoinot Arbeau. Bransle 4 / Etienne Du Tertre. Air d'une Volte ; Bransle des lavandiers / Thoinot Arbeau. Bransle de Champaigne X / Claude Gervaise. Bransle 3 / Etienne Du Tertre. Bransle 17 / Jaques Moderne. Bransle de Village ; Durance Masque 1624 / Anonymous 17th Century. The Chirping Of The Lark ; The Goddesses / John Playford.
Il Giardino delle Muse ; Simone Erre, gemshorn, dyrygent ; Ugo Nastrucci, lutnia średniowieczna, ud ; Mauro Occhionero, historyczne instrumenty perkusyjne.
Nagrano 3-5 kwietnia 2024 r. w Bartokstudio, Bernareggio, Włochy.
Album wytwórni Brilliant Classics z muzyką inspirowaną tańcem. Album zawiera utwory kompozytorów żyjących od XII do XVII wieku takich jak Alfonso X “el Sabio”, Pierre Attaingnant, Tielman Susato, Thoinot Arbeau, Claude Gervaise, Etienne Du Tertre, Jaques Moderne i John Playford. Muzyka ta jest wykonywana na instrumencie zwanym gemshorn. Wykonawcy to Simone Erre - gemshorn i prowadzenie, Ugo Nastrucci - średniowieczna lutnia i ud, Mauro Occhionero - historyczne instrumenty perkusyjne oraz zespół Il Giardino delle Muse.
dostępna do wypożyczenia
1 placówka posiada w zbiorach tę pozycję. Rozwiń informację, by zobaczyć szczegóły.
Biblioteka Muzyczna
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 42531 (1 egz.)
Muzyka
CD
W koszyku
24 Sonatas. CD 1, XII Solos For A Violin Or Hautboy With A Bass Figur'd For The Harpsichord (Part II) Nos. 1-8 [Dokument dźwiękowy] : For Oboe, Violin, Flute And B.C. / William Babell. - Holandia : Brillant Classics, 2026. - 3 płyty audio (CD) (3 godz 16 min 25 s) : zapis cyfrowy, stereo ; 12 cm + 1 booklet.
Autor
Babell William (ok. 1690-1723) Kompozytor
Forma i typ
Muzyka
Przynależność kulturowa
Muzyka angielska
Temat
Barok
Gatunek
Muzyka poważna Muzyka instrumentalna Muzyka kameralna Muzyka na obój, skrzypce i basso continuo Muzyka dawna
Instytucja
Capella Musicale Enrico Stuart Brilliant Classics
Zawiera: Sonata In G Minor No. 1 ; Sonata In E-flat No. 2 ; Sonata In G Minor No. 3 ; Sonata In B-flat No. 4 ; Sonata In G No. 5 ; Sonata In C Minor No. 6 ; Sonata In F No. 7 ; Sonata In E-flat No. 8
Capella Musicale Enrico Stuart (Enrique Gómez-Cabrero Fernández, skrzypce ; Chiara Strabioli, flet ; Paolo Pollastri, obój ; Romeo Emanuele Ciuffa, fagot ; Andrea Lattarulo, wiolonczela ; Simone El Oufir Pierini, klawesyn i organy).
Nagrano 26 stycznia - 9 lutego 2024 r. w palazzo Annibaldeschi, Monte Compatri, Włochy.
Pierwsze w historii kompletne nagranie kolekcji barokowej muzyki kameralnej, które oddaje elegancję, formalność i żywą kulturę Londynu lat 1710. Na początku XVIII wieku Londyn był miastem ożywionym muzyką: włoska opera dominowała w nowo wybudowanych teatrach, tańce francuskie wniosły wyrafinowanie do salonów, a angielska tradycja katedralna w pełni przystosowała się do rodzimego stylu oprawiania tekstów. To właśnie z tego tętniącego życiem pejzażu dźwiękowego wyłonił się William Babell (ok. 1690-1723) – angielski muzyk o niezwykłej wszechstronności, którego błyskotliwość i ekspresyjne utwory kameralne oddawały ducha jego miejsca i czasu. Pierwszym nauczycielem Badella był jego ojciec, fagocista w orkiestrze Teatru Drury Lane. Szybko poszedł w ślady ojca, grając w prywatnej orkiestrze króla Jerzego I i zostając organistą w All Hallows przy Bread Street, stanowisko to piastował aż do przedwczesnej śmierci. Jego reputacja wirtuoza klawiszowego była powszechna; Johann Mattheson wychwalał jego grę na organach jako nawet lepszą od Händla. Jeśli chodzi o jego własną muzykę, jej głównymi zachowanymi pozostałościami są te dwa zbiory sonat z lat 1716 i 1720. Zostały one skomponowane na obój lub skrzypce z basso continuo; muzycy Cappella Musicale Enrico Stuart przyjęli dość liberalne podejście, dzieląc partię melodyczną w różnych sonatach między skrzypce, flet i obój, wspierane przez bogatą grupę continuo fagotu, wiolonczeli i klawesynu lub organów. Nie mniej atrakcyjnym aspektem tego rozwiązania jest jego różnorodność w ciągu 24 sonat. Wpływ Arcangelo Corelliego – rzymskiego skrzypka-kompozytora, którego sonaty op. 5 (wydane w 1700 roku) ukształtowały wiele z XVIII-wiecznego stylu kameralnego w całej Europie – jest widoczny w podejściu Babella. Struktura sonatowa Babella – zwłaszcza powolno-szybkie naprzemienne proporcje części i rytmiczne gesty – noszą piętno tego corelliańskiego modelu, choć z angielską lekkością i zamiłowaniem do ornamentów. Ta aranżacja nie tylko ukazuje różnorodność instrumentalną będącą sercem dwóch tomów sonat, ale także przywołuje doświadczenie XVIII-wiecznego londyńskiego salonu, gdzie skrzypce, obój i flet mogły płynnie się zastępować podczas wieczorów muzyki kameralnej.
dostępna do wypożyczenia
1 placówka posiada w zbiorach tę pozycję. Rozwiń informację, by zobaczyć szczegóły.
Biblioteka Muzyczna
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 42535 (1 egz.)
Muzyka
CD
W koszyku
24 Sonatas. CD 2, XII Solos For A Violin Or Hautboy With A Bass Figur'd For The Harpsichord (Part II) Nos. 9-12 ; XII Solos For A Violin Or Hautboy With A Bass Figur'd For The Harpsichord (Part I) Nos. 1-4 [Dokument dźwiękowy] : For Oboe, Violin, Flute And B.C. / William Babell. - Holandia : Brillant Classics, 2026. - 3 płyty audio (CD) (3 godz 16 min 25 s) : zapis cyfrowy, stereo ; 12 cm + 1 booklet.
Autor
Babell William (ok. 1690-1723) Kompozytor
Forma i typ
Muzyka
Przynależność kulturowa
Muzyka angielska
Temat
Barok
Gatunek
Muzyka poważna Muzyka instrumentalna Muzyka kameralna Muzyka na obój, skrzypce i basso continuo Muzyka dawna
Instytucja
Capella Musicale Enrico Stuart Brilliant Classics
Zawiera: Sonata In C Minor No. 9 ; Sonata In B-flat No. 10 ; Sonata In C Minor No. 11 ; Sonata In B-flat No. 12. Part I: Sonata In B-flat No. 1 ; Sonata In C Minor No. 2 ; Sonata In C Minor No. 3 ; Sonata In G Minor No. 4.
Capella Musicale Enrico Stuart (Enrique Gómez-Cabrero Fernández, skrzypce ; Chiara Strabioli, flet ; Paolo Pollastri, obój ; Romeo Emanuele Ciuffa, fagot ; Andrea Lattarulo, wiolonczela ; Simone El Oufir Pierini, klawesyn i organy).
Nagrano 26 stycznia - 9 lutego 2024 r. w palazzo Annibaldeschi, Monte Compatri, Włochy.
Pierwsze w historii kompletne nagranie kolekcji barokowej muzyki kameralnej, które oddaje elegancję, formalność i żywą kulturę Londynu lat 1710. Na początku XVIII wieku Londyn był miastem ożywionym muzyką: włoska opera dominowała w nowo wybudowanych teatrach, tańce francuskie wniosły wyrafinowanie do salonów, a angielska tradycja katedralna w pełni przystosowała się do rodzimego stylu oprawiania tekstów. To właśnie z tego tętniącego życiem pejzażu dźwiękowego wyłonił się William Babell (ok. 1690-1723) – angielski muzyk o niezwykłej wszechstronności, którego błyskotliwość i ekspresyjne utwory kameralne oddawały ducha jego miejsca i czasu. Pierwszym nauczycielem Badella był jego ojciec, fagocista w orkiestrze Teatru Drury Lane. Szybko poszedł w ślady ojca, grając w prywatnej orkiestrze króla Jerzego I i zostając organistą w All Hallows przy Bread Street, stanowisko to piastował aż do przedwczesnej śmierci. Jego reputacja wirtuoza klawiszowego była powszechna; Johann Mattheson wychwalał jego grę na organach jako nawet lepszą od Händla. Jeśli chodzi o jego własną muzykę, jej głównymi zachowanymi pozostałościami są te dwa zbiory sonat z lat 1716 i 1720. Zostały one skomponowane na obój lub skrzypce z basso continuo; muzycy Cappella Musicale Enrico Stuart przyjęli dość liberalne podejście, dzieląc partię melodyczną w różnych sonatach między skrzypce, flet i obój, wspierane przez bogatą grupę continuo fagotu, wiolonczeli i klawesynu lub organów. Nie mniej atrakcyjnym aspektem tego rozwiązania jest jego różnorodność w ciągu 24 sonat. Wpływ Arcangelo Corelliego – rzymskiego skrzypka-kompozytora, którego sonaty op. 5 (wydane w 1700 roku) ukształtowały wiele z XVIII-wiecznego stylu kameralnego w całej Europie – jest widoczny w podejściu Babella. Struktura sonatowa Babella – zwłaszcza powolno-szybkie naprzemienne proporcje części i rytmiczne gesty – noszą piętno tego corelliańskiego modelu, choć z angielską lekkością i zamiłowaniem do ornamentów. Ta aranżacja nie tylko ukazuje różnorodność instrumentalną będącą sercem dwóch tomów sonat, ale także przywołuje doświadczenie XVIII-wiecznego londyńskiego salonu, gdzie skrzypce, obój i flet mogły płynnie się zastępować podczas wieczorów muzyki kameralnej.
dostępna do wypożyczenia
1 placówka posiada w zbiorach tę pozycję. Rozwiń informację, by zobaczyć szczegóły.
Biblioteka Muzyczna
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 42536 (1 egz.)
Muzyka
CD
W koszyku
24 Sonatas. CD 3, XII Solos For A Violin Or Hautboy With A Bass Figur'd For The Harpsichord (Part I) Nos. 5-12 [Dokument dźwiękowy] : For Oboe, Violin, Flute And B.C. / William Babell. - Holandia : Brillant Classics, 2026. - 3 płyty audio (CD) (3 godz 16 min 25 s) : zapis cyfrowy, stereo ; 12 cm + 1 booklet.
Autor
Babell William (ok. 1690-1723) Kompozytor
Forma i typ
Muzyka
Przynależność kulturowa
Muzyka angielska
Temat
Barok
Gatunek
Muzyka poważna Muzyka instrumentalna Muzyka kameralna Muzyka na obój, skrzypce i basso continuo Muzyka dawna
Instytucja
Capella Musicale Enrico Stuart Brilliant Classics
Zawiera: Sonata In E-flat No. 5 ; Sonata In F No. 6 ; Sonata In B-flat No. 7 ; Sonata In E-flat No. 8 ; Sonata In B-flat No. 9 ; Sonata In E-flat No. 10 ; Sonata In G Minor No. 11 ; Sonata In C Minor No. 10.
Capella Musicale Enrico Stuart (Enrique Gómez-Cabrero Fernández, skrzypce ; Chiara Strabioli, flet ; Paolo Pollastri, obój ; Romeo Emanuele Ciuffa, fagot ; Andrea Lattarulo, wiolonczela ; Simone El Oufir Pierini, klawesyn i organy).
Nagrano 26 stycznia - 9 lutego 2024 r. w palazzo Annibaldeschi, Monte Compatri, Włochy.
Pierwsze w historii kompletne nagranie kolekcji barokowej muzyki kameralnej, które oddaje elegancję, formalność i żywą kulturę Londynu lat 1710. Na początku XVIII wieku Londyn był miastem ożywionym muzyką: włoska opera dominowała w nowo wybudowanych teatrach, tańce francuskie wniosły wyrafinowanie do salonów, a angielska tradycja katedralna w pełni przystosowała się do rodzimego stylu oprawiania tekstów. To właśnie z tego tętniącego życiem pejzażu dźwiękowego wyłonił się William Babell (ok. 1690-1723) – angielski muzyk o niezwykłej wszechstronności, którego błyskotliwość i ekspresyjne utwory kameralne oddawały ducha jego miejsca i czasu. Pierwszym nauczycielem Badella był jego ojciec, fagocista w orkiestrze Teatru Drury Lane. Szybko poszedł w ślady ojca, grając w prywatnej orkiestrze króla Jerzego I i zostając organistą w All Hallows przy Bread Street, stanowisko to piastował aż do przedwczesnej śmierci. Jego reputacja wirtuoza klawiszowego była powszechna; Johann Mattheson wychwalał jego grę na organach jako nawet lepszą od Händla. Jeśli chodzi o jego własną muzykę, jej głównymi zachowanymi pozostałościami są te dwa zbiory sonat z lat 1716 i 1720. Zostały one skomponowane na obój lub skrzypce z basso continuo; muzycy Cappella Musicale Enrico Stuart przyjęli dość liberalne podejście, dzieląc partię melodyczną w różnych sonatach między skrzypce, flet i obój, wspierane przez bogatą grupę continuo fagotu, wiolonczeli i klawesynu lub organów. Nie mniej atrakcyjnym aspektem tego rozwiązania jest jego różnorodność w ciągu 24 sonat. Wpływ Arcangelo Corelliego – rzymskiego skrzypka-kompozytora, którego sonaty op. 5 (wydane w 1700 roku) ukształtowały wiele z XVIII-wiecznego stylu kameralnego w całej Europie – jest widoczny w podejściu Babella. Struktura sonatowa Babella – zwłaszcza powolno-szybkie naprzemienne proporcje części i rytmiczne gesty – noszą piętno tego corelliańskiego modelu, choć z angielską lekkością i zamiłowaniem do ornamentów. Ta aranżacja nie tylko ukazuje różnorodność instrumentalną będącą sercem dwóch tomów sonat, ale także przywołuje doświadczenie XVIII-wiecznego londyńskiego salonu, gdzie skrzypce, obój i flet mogły płynnie się zastępować podczas wieczorów muzyki kameralnej.
dostępna do wypożyczenia
1 placówka posiada w zbiorach tę pozycję. Rozwiń informację, by zobaczyć szczegóły.
Biblioteka Muzyczna
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 42537 (1 egz.)
Muzyka
CD
W koszyku
Trio Sonatas Op. 1 & 2. CD 1, Trio Sonatas Op. 1 [Dokument dźwiękowy] / Buxtehude. - Holandia : Brillant Classics, 2025. - 2 płyty audio (CD) (2 godz 18 min 10 s) : zapis cyfrowy, stereo ; 12 cm + 1 booklet.
Autor
Buxtehude Dietrich (ca 1637-1707). Kompozytor Losito Valerio (1980- ) Wykonanie Hoffmann Bettina (1959- ) Wykonanie Stella Simone Wykonanie
Forma i typ
Muzyka
Przynależność kulturowa
Muzyka duńska Muzyka niemiecka
Temat
Barok
Gatunek
Muzyka poważna Muzyka dawna Sonata triowa Sonata Muzyka instrumentalna Muzyka kameralna Muzyka na klawesyn, skrzypce i violę da gamba
Zawiera: Trio Sonatas Op. 1: No. 1 in F Major, BuxWV 252 ; No. 2 in G Major, BuxWV 253 ; No. 3 in A Minor, BuxWV 254 ; No. 4 in B-Flat Major, BuxWV 255 ; No. 5 in C Major, BuxWV 256 ; No. 6 in D Minor, BuxWV 257 ; No. 7 in E Minor, BuxWV 258.
Valerio Losito, skrzypce ; Bettina Hoffmann, viola da gamba ; Simone Stella, klawesyn.
Nagrano 1-3 i 10-17 kwietnia 2022 r. w Stella Recording Studio, Florencja, Włochy.
Kluczem do triów sonatowych Buxtehudego, zarówno dla wykonawców, jak i dla słuchaczy, jest świadomość stylus fantasticus, który niemieccy kompozytorzy z końca XVII i początku XVIII wieku rozwijali w odpowiedzi na nowy, swobodnie twórczy styl włoskich kompozytorów, takich jak Claudio Merulo i Girolamo Frescobaldi. „Jest to najwolniejsza i najbardziej niepowstrzymana metoda komponowania” – pisał jeden z ówczesnych teoretyków. „Nie jest związana z niczym, ani ze słowami, ani z tematem melodycznym, powstała po to, aby ukazać geniusz i nauczyć ukrytego projektu harmonii oraz pomysłowej konstrukcji fraz harmonicznych i fug.” Siedem sonat w każdej z tych kolekcji, wydanych w Hamburgu w 1696 roku, oferuje ciągłą sekwencję krótkich części, do ośmiu na sonatę, które przeplatają wolne i szybkie tempa oraz tekstury improwizacyjne i kontrapunktyczne, zdominowane przez olśniewający zbiór wariacji ostinato, które osadzają melodie w świadomości słuchacza. Spotykamy dowcipne solówki, dialogi oraz rozmowy, wzniosłe zawieszenia, żwawo zrytmizowane synkopy i okazjonalne wypady w dziwaczną i modalną harmonię. Zakres ekspresji jest odpowiednio szeroki, w Op.1 nr 6 zapuszczając się w królestwo ciemności i desperacji tonacji d-moll. Muzycy na tym nowym nagraniu sonat tria Buxtehudego są doświadczonymi i zręcznymi wykonawcami stylu barokowego, z imponującym katalogiem albumów wytwórni Brilliant Classics. Valerio Losito nagrał m.in. sonaty na skrzypce Scarlattiego, Telemanna i Tessariniego, podczas gdy Simone Stella dokonał pełnych przeglądów twórczości organowej i klawesynowej Frobergera i Pachelbela – „wykonywane z naturalnym wyczuciem, szczególnie w kontekście wyjaśniania kontrapunktu” (Gramophone). Simone Stella wprowadza te fascynujące utwory, kamienie milowe w historii niemieckiej muzyki kameralnej okresu baroku, obszernym esejem w broszurce. To „muzyka pełna lirycznie delikatnych, smutnych i dramatycznych emocji” – mówi – „jak również melodyjna, harmonijnie satysfakcjonująca i pełna żywotności, świat dźwięków, który ustanawia go jako wyjątkowego geniusza w Panteonie Muzyki.” Dietrich Buxtehude (ok. 1637–1707) był wybitnym niemiecko-duńskim kompozytorem i organistą okresu baroku, znanym ze swojego wpływu na późniejszych kompozytorów, takich jak J.S. Bach i Handel. Najbardziej znany ze swojej sakralnej muzyki wokalnej i wirtuozowskich utworów na organy, Buxtehude pisał również znaczne ilości muzyki kameralnej.- Opublikowane odpowiednio w 1694 i 1696 roku, Sonaty Trio Buxtehudego składają się z dwóch zestawów po siedem sonat każda. Na tym nagraniu wykonywane są na jednym skrzypcach, violi da gamba i klawesynie. Utwory te stanowią połączenie niemieckiego kontrapunktu i stylu włoskiego. Sonaty wyróżniają się różnorodnością form, w tym częściami fugowanymi, tańcami oraz ekspresyjnymi, wolnymi fragmentami; pomysłowe wykorzystanie harmonii i rytmiczna żywotność odzwierciedlają żywego ducha wczesnego baroku. Sonaty Op. 1 i 2 są jednymi z najwcześniejszych znaczących dzieł instrumentalnych w północnych Niemczech i przyczyniły się do rozwoju gatunku sonaty. Wykonane przez trzech czołowych przedstawicieli włoskiej praktyki wykonawczej z uwzględnieniem historycznych realiów: Valerio Losito (skrzypce), Bettina Hoffmann (wiola da gamba) i Simone Stella (klawesyn). Valerio Losito z powodzeniem nagrał dla wytwórni Brilliant Classics dzieła Tessariniego, Veraciniego, Dal Barby, Telemanna i Alessandro Scarlattiego.
dostępna do wypożyczenia
1 placówka posiada w zbiorach tę pozycję. Rozwiń informację, by zobaczyć szczegóły.
Biblioteka Muzyczna
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 42321 (1 egz.)
Muzyka
CD
W koszyku
Trio Sonatas Op. 1 & 2. CD 2, Trio Sonatas Op. 2 [Dokument dźwiękowy] / Buxtehude. - Holandia : Brillant Classics, 2025. - 2 płyty audio (CD) (2 godz 18 min 10 s) : zapis cyfrowy, stereo ; 12 cm + 1 booklet.
Autor
Buxtehude Dietrich (ca 1637-1707). Kompozytor Losito Valerio (1980- ) Wykonanie Hoffmann Bettina (1959- ) Wykonanie Stella Simone Wykonanie
Forma i typ
Muzyka
Przynależność kulturowa
Muzyka duńska Muzyka niemiecka
Temat
Barok
Gatunek
Muzyka poważna Muzyka dawna Sonata triowa Sonata Muzyka instrumentalna Muzyka kameralna Muzyka na klawesyn, skrzypce i violę da gamba
Zawiera: Trio Sonatas Op. 2: No. 1 in B-Flat Major, BuxWV 259 ; No. 2 in D Major, BuxWV 260 ; No. 3 in G Minor, BuxWV 261 ; No. 4 in C Minor, BuxWV 262 ; No. 5 in A Major, BuxWV 263 ; No. 6 in E Major, BuxWV 264 ; No. 7 in F Major, BuxWV 265.
Valerio Losito, skrzypce ; Bettina Hoffmann, viola da gamba ; Simone Stella, klawesyn.
Nagrano 1-3 i 10-17 kwietnia 2022 r. w Stella Recording Studio, Florencja, Włochy.
Kluczem do triów sonatowych Buxtehudego, zarówno dla wykonawców, jak i dla słuchaczy, jest świadomość stylus fantasticus, który niemieccy kompozytorzy z końca XVII i początku XVIII wieku rozwijali w odpowiedzi na nowy, swobodnie twórczy styl włoskich kompozytorów, takich jak Claudio Merulo i Girolamo Frescobaldi. „Jest to najwolniejsza i najbardziej niepowstrzymana metoda komponowania” – pisał jeden z ówczesnych teoretyków. „Nie jest związana z niczym, ani ze słowami, ani z tematem melodycznym, powstała po to, aby ukazać geniusz i nauczyć ukrytego projektu harmonii oraz pomysłowej konstrukcji fraz harmonicznych i fug.” Siedem sonat w każdej z tych kolekcji, wydanych w Hamburgu w 1696 roku, oferuje ciągłą sekwencję krótkich części, do ośmiu na sonatę, które przeplatają wolne i szybkie tempa oraz tekstury improwizacyjne i kontrapunktyczne, zdominowane przez olśniewający zbiór wariacji ostinato, które osadzają melodie w świadomości słuchacza. Spotykamy dowcipne solówki, dialogi oraz rozmowy, wzniosłe zawieszenia, żwawo zrytmizowane synkopy i okazjonalne wypady w dziwaczną i modalną harmonię. Zakres ekspresji jest odpowiednio szeroki, w Op.1 nr 6 zapuszczając się w królestwo ciemności i desperacji tonacji d-moll. Muzycy na tym nowym nagraniu sonat tria Buxtehudego są doświadczonymi i zręcznymi wykonawcami stylu barokowego, z imponującym katalogiem albumów wytwórni Brilliant Classics. Valerio Losito nagrał m.in. sonaty na skrzypce Scarlattiego, Telemanna i Tessariniego, podczas gdy Simone Stella dokonał pełnych przeglądów twórczości organowej i klawesynowej Frobergera i Pachelbela – „wykonywane z naturalnym wyczuciem, szczególnie w kontekście wyjaśniania kontrapunktu” (Gramophone). Simone Stella wprowadza te fascynujące utwory, kamienie milowe w historii niemieckiej muzyki kameralnej okresu baroku, obszernym esejem w broszurce. To „muzyka pełna lirycznie delikatnych, smutnych i dramatycznych emocji” – mówi – „jak również melodyjna, harmonijnie satysfakcjonująca i pełna żywotności, świat dźwięków, który ustanawia go jako wyjątkowego geniusza w Panteonie Muzyki.” Dietrich Buxtehude (ok. 1637–1707) był wybitnym niemiecko-duńskim kompozytorem i organistą okresu baroku, znanym ze swojego wpływu na późniejszych kompozytorów, takich jak J.S. Bach i Handel. Najbardziej znany ze swojej sakralnej muzyki wokalnej i wirtuozowskich utworów na organy, Buxtehude pisał również znaczne ilości muzyki kameralnej.- Opublikowane odpowiednio w 1694 i 1696 roku, Sonaty Trio Buxtehudego składają się z dwóch zestawów po siedem sonat każda. Na tym nagraniu wykonywane są na jednym skrzypcach, violi da gamba i klawesynie. Utwory te stanowią połączenie niemieckiego kontrapunktu i stylu włoskiego. Sonaty wyróżniają się różnorodnością form, w tym częściami fugowanymi, tańcami oraz ekspresyjnymi, wolnymi fragmentami; pomysłowe wykorzystanie harmonii i rytmiczna żywotność odzwierciedlają żywego ducha wczesnego baroku. Sonaty Op. 1 i 2 są jednymi z najwcześniejszych znaczących dzieł instrumentalnych w północnych Niemczech i przyczyniły się do rozwoju gatunku sonaty. Wykonane przez trzech czołowych przedstawicieli włoskiej praktyki wykonawczej z uwzględnieniem historycznych realiów: Valerio Losito (skrzypce), Bettina Hoffmann (wiola da gamba) i Simone Stella (klawesyn). Valerio Losito z powodzeniem nagrał dla wytwórni Brilliant Classics dzieła Tessariniego, Veraciniego, Dal Barby, Telemanna i Alessandro Scarlattiego.
dostępna do wypożyczenia
1 placówka posiada w zbiorach tę pozycję. Rozwiń informację, by zobaczyć szczegóły.
Biblioteka Muzyczna
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 42322 (1 egz.)
Muzyka
CD
W koszyku
Sacred Music In Malaga Cathedral [Dokument dźwiękowy] / Juan Francés de Iribarren. - [Holandia] : Brillant Classics, 2020. - 1 płyta audio (CD) (1 godz 11 min 41 s) : zapis cyfrowy, stereo ; 12 cm.
Autor
Francés de Iribarren Juan (1699-1767). Kompozytor Bayón Álvarez Cristina. Wykonanie Ortega Jorge Enrique García. Wykonanie Del Sordo Federico (1961- ). Dyrygent
Forma i typ
Muzyka
Przynależność kulturowa
Muzyka hiszpańska
Temat
Barok
Gatunek
Muzyka poważna Muzyka wokalna Pieśń i piosenka religijna
Instytucja
Narvalo
Zawiera: Jardinera serpiente ; Hoy se concibe pura ; Pretiosa in conspectu ; Hola Jau ; Puer qui natus est nobis ; La cierva herida ; Conceptio tua ; Hortelanito hermoso ; Admite dueño amado ; Deseando cantar juntos ; Aplaudan de las ondas ; Es el poder del hombre limitado.
Cristina Bayón Álvarez, sopran ; Jorge Enrique García Ortega, kontratenor ; Ensemble Il Narvalo ; Federico Del Sordo, dyrygent.
dostępna do wypożyczenia
1 placówka posiada w zbiorach tę pozycję. Rozwiń informację, by zobaczyć szczegóły.
Biblioteka Muzyczna
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 40182 (1 egz.)
Muzyka
CD
W koszyku
6 Flute Concertos, Op. 19. CD 1, Concertos Nos. 1-3 [Dokument dźwiękowy] / Tommaso Giordani. - Holandia : Brillant Classics, 2025. - 2 płyty audio (CD) (1 godz 35 min 24 s) : zapis cyfrowy, stereo ; 12 cm + 1 booklet.
Autor
Giordani Tommaso (ca 1733-1806) Kompozytor Miszczyszyn Giovanni Wykonanie Conrado Alessandro Wykonanie Nervi Paola Wykonanie Barrera Massimo Wykonanie Ronzitti Luca Wykonanie
Forma i typ
Muzyka
Przynależność kulturowa
Muzyka włoska
Temat
Barok
Gatunek
Muzyka poważna Muzyka na flet i zespół instrumentalny Koncert (utwór muzyczny) Muzyka instrumentalna Muzyka kameralna Muzyka dawna
Instytucja
Instrumental Ensemble Of Accademia del Santo Spirito
Zawiera: Concerto No. 1 in D Major, Op. 19 ; Concerto No. 2 in F Major, Op. 19 ; Concerto No. 3 in C Major, Op. 19.
Giovanni Miszczyszyn, flet ; Instrumental Ensemble Of Accademia del Santo Spirito ; Alessandro Conrado, Paola Nervi, skrzypce barokowe ; Massimo Barrera, wiolonczela barokowa ; Luca Ronzitti, klawesyn, organy.
Nagrano 3-4 lipca oraz 5-6 sierpnia 2024 r. w Santo Spirito's Church, Turyn, Włochy.
Światowa premiera nagrań sześciu atrakcyjnych koncertów autorstwa neapolitańskiego flecisty-kompozytora, cenionego w Dublinie i Londynie w XVIII wieku. Tommaso Giordani (1730-1806) przybył na północne wybrzeże Kanału Angielskiego w 1753 roku jako jeden z najmłodszych członków wyraźnie utalentowanej muzycznej rodziny i znalazł wystarczający powód, by nigdy nie wracać na południe. W Dublinie udzielał lekcji chłopcu imieniem John Field, który później znacznie przewyższył sławę swojego nauczyciela, tworząc gatunek nokturnu fortepianowego. W międzyczasie Giordani powrócił do angielskiej stolicy, gdzie napisał większość swoich zachowanych kompozycji – takie jak ten zestaw koncertów na flet, pochodzący z lat 1775-1779 i dedykowany baronetowi grającemu na flecie. Każdy koncert podąża za znanym schematem formalnym: pierwszy ruch w formie sonatowej, refleksyjny drugi, często wznoszący się do znacznego punktu kulminacyjnego, oraz błyszczące rondo na zakończenie. W ramach tego schematu Giordani znajduje przestrzeń dla ciągłej różnorodności: forma nie ogranicza jego twórczości, lecz (w klasycznej praktyce barokowej) dostarcza raczej eleganckiego naczynia dla niej. Podobnie jak dobry baronet, wyraźnie pisał mając na myśli siebie jako solistę, a jest to muzyka napisana do pokazania i dla przyjemności, wykonywana tutaj w tym duchu przez zespół muzyków grających na historycznych instrumentach z Turynu, prowadzony przez włoskiego flecistę Giovanni Miszczyszyna. Nagranie zostało wykonane w 2024 roku w Chiesa della Santa Spirito w Turynie, gdzie muzycy regularnie organizują cykl koncertów. Jest przesiąknięte nie tylko duchem epoki Giordaniego, ale również kameralnym poczuciem wspólnego działania.
dostępna do wypożyczenia
1 placówka posiada w zbiorach tę pozycję. Rozwiń informację, by zobaczyć szczegóły.
Biblioteka Muzyczna
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 42307 (1 egz.)
Muzyka
CD
W koszyku
6 Flute Concertos, Op. 19. CD 2, Concertos Nos. 4-6 [Dokument dźwiękowy] / Tommaso Giordani. - Holandia : Brillant Classics, 2025. - 2 płyty audio (CD) (1 godz 35 min 24 s) : zapis cyfrowy, stereo ; 12 cm + 1 booklet.
Autor
Giordani Tommaso (ca 1733-1806) Kompozytor Miszczyszyn Giovanni Wykonanie Conrado Alessandro Wykonanie Nervi Paola Wykonanie Barrera Massimo Wykonanie Ronzitti Luca Wykonanie
Forma i typ
Muzyka
Przynależność kulturowa
Muzyka włoska
Temat
Barok
Gatunek
Muzyka poważna Muzyka na flet i zespół instrumentalny Koncert (utwór muzyczny) Muzyka instrumentalna Muzyka kameralna Muzyka dawna
Instytucja
Instrumental Ensemble Of Accademia del Santo Spirito
Zawiera: Concerto No. 4 in G Major, Op. 19 ; Concerto No. 5 in D Major, Op. 19 ; Concerto No. 6 in C Major, Op. 19.
Giovanni Miszczyszyn, flet ; Instrumental Ensemble Of Accademia del Santo Spirito ; Alessandro Conrado, Paola Nervi, skrzypce barokowe ; Massimo Barrera, wiolonczela barokowa ; Luca Ronzitti, klawesyn, organy.
Nagrano 3-4 lipca oraz 5-6 sierpnia 2024 r. w Santo Spirito's Church, Turyn, Włochy.
Światowa premiera nagrań sześciu atrakcyjnych koncertów autorstwa neapolitańskiego flecisty-kompozytora, cenionego w Dublinie i Londynie w XVIII wieku. Tommaso Giordani (1730-1806) przybył na północne wybrzeże Kanału Angielskiego w 1753 roku jako jeden z najmłodszych członków wyraźnie utalentowanej muzycznej rodziny i znalazł wystarczający powód, by nigdy nie wracać na południe. W Dublinie udzielał lekcji chłopcu imieniem John Field, który później znacznie przewyższył sławę swojego nauczyciela, tworząc gatunek nokturnu fortepianowego. W międzyczasie Giordani powrócił do angielskiej stolicy, gdzie napisał większość swoich zachowanych kompozycji – takie jak ten zestaw koncertów na flet, pochodzący z lat 1775-1779 i dedykowany baronetowi grającemu na flecie. Każdy koncert podąża za znanym schematem formalnym: pierwszy ruch w formie sonatowej, refleksyjny drugi, często wznoszący się do znacznego punktu kulminacyjnego, oraz błyszczące rondo na zakończenie. W ramach tego schematu Giordani znajduje przestrzeń dla ciągłej różnorodności: forma nie ogranicza jego twórczości, lecz (w klasycznej praktyce barokowej) dostarcza raczej eleganckiego naczynia dla niej. Podobnie jak dobry baronet, wyraźnie pisał mając na myśli siebie jako solistę, a jest to muzyka napisana do pokazania i dla przyjemności, wykonywana tutaj w tym duchu przez zespół muzyków grających na historycznych instrumentach z Turynu, prowadzony przez włoskiego flecistę Giovanni Miszczyszyna. Nagranie zostało wykonane w 2024 roku w Chiesa della Santa Spirito w Turynie, gdzie muzycy regularnie organizują cykl koncertów. Jest przesiąknięte nie tylko duchem epoki Giordaniego, ale również kameralnym poczuciem wspólnego działania.
dostępna do wypożyczenia
1 placówka posiada w zbiorach tę pozycję. Rozwiń informację, by zobaczyć szczegóły.
Biblioteka Muzyczna
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 42308 (1 egz.)
Muzyka
CD
W koszyku
Vox Aeternitatis [Dokument dźwiękowy] / Hildegard von Bingen. - Holandia : Brillant Classics, 2025. - 1 płyta audio (CD) (1 godz 11 min 53 s) : zapis cyfrowy, stereo ; 12 cm + 1 booklet.
Autor
Hildegarda (święta ; 1098-1179) Kompozytor
Forma i typ
Muzyka
Przynależność kulturowa
Muzyka niemiecka
Temat
Średniowiecze
Gatunek
Muzyka poważna Muzyka dawna Muzyka wokalna Muzyka na zespół instrumentalny Muzyka kameralna
Instytucja
Schola Romana Ensemble
Zawiera: O vis eternitatis ; O frondens virga ; Hodie aperuit ; Karitas habundat ; O pulcre facies ; O quam mirabilis est ; O speculum columbe ; Vos flores rosarum ; Columba aspexit ; O pastor animarum ; Alleluja, o virga mediatrix ; Laus Trinitati ; O viriditas digiti Dei ; O eterne Deus ; Spiritus sanctus vivificans ; O virtus sapientiae.
Schola Romana Ensemble (Matelda Viola, śpiew ; Luigi Polsini, skrzypce średniowieczne, cytra, symphonia, gigue, rebab ; Lorenzo Sabene, lutnia średniowieczna, monochord, cymbały ; Stefano Sabene, śpiew, flet średniowieczny, instrumenty perkusyjne).
Nagrano w grudniu 2024 r. w Riano, Włochy.
Muzyka prezentowana na tym CD ma wyjątkowe pochodzenie. Hildegarda z Bingen (1098-1179), mistyczka, teolog i niemiecka kompozytorka, twierdziła, że słyszała te melodie podczas nadprzyrodzonych doświadczeń. Podczas gdy inni wizjonerzy mogą tracić kontakt z rzeczywistością i popadać w ekstazę, Hildegarda doświadcza swoich wizji, pozostając całkowicie przytomna. Później przekazuje to, co widziała i słyszała, poprzez obrazy, pisma i muzykę. Tytuł tego CD, Vox Aeternitatis, odnosi się do boskiego głosu, który nakazuje mistyczce spisać swoje objawienia. Te kompozycje pochodzą z "Symphonia harmoniae caelestium revelationum", najważniejszego dzieła muzycznego Hildegardy. Tytuł odzwierciedla niebiańskie pochodzenie tych utworów, które obejmują siedemdziesiąt siedem pozycji, takich jak Psalmy, Hymny, Sekwencje i Antyfony. Do tego wykonania artyści wybrali instrumenty muzyczne związane ze środowiskiem średniowiecznego monastycyzmu, takie jak psalterium, symfonia, cymbały, fidel, perkusja, flet i monochord. Występują tylko dwa głosy: jeden kobiecy, najlepiej reprezentujący samą Hildegardę, oraz jeden męski, mnich Volmar, jej sekretarz, odpowiedzialny za spisywanie treści wizji. Melodie Hildegardy czasami wykraczają poza konwencje kompozytorskie ówczesnych czasów, szczególnie pod względem zakresu wokalnego i rozwinięcia melizmów — elementów, które niekiedy sięgają granic wykonalności. Jej styl jest wyjątkowo osobisty i nie do pomylenia, co widać w ustawieniach modalnych doskonale dopasowanych do tekstów, a także w wysoce charakterystycznych i powtarzających się formułach melodycznych, ściśle związanych z duchowym i ekspresyjnym charakterem słów. Wykonywane z wielkim szacunkiem i zaangażowaniem przez Schola Romana Ensemble, założony w 2000 roku przez flecistę i dyrygenta Stefano Sabene, grupę specjalizującą się zarówno w muzyce dawnej, jak i współczesnej. Zespół przedstawia interdyscyplinarne produkcje muzyczne, które często nawiązują dialog z różnymi formami sztuki, takimi jak teatr, taniec, architektura, sztuki wizualne, literatura i film. Ich zaangażowanie w badania muzykologiczne i eksperymenty skłania zespół do eksploracji rozległego repertuaru, obejmującego muzykę od starożytnego Rzymu po średniowieczną Europę. W tym kontekście szczególnie skupili się na praktyce wykonawczej polifonii „a cappella”, odkrywając na nowo tzw. „strojenie harmonia naturalna” (just intonation).
dostępna do wypożyczenia
1 placówka posiada w zbiorach tę pozycję. Rozwiń informację, by zobaczyć szczegóły.
Biblioteka Muzyczna
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 42306 (1 egz.)
Wyprowadzać dodatkowo:
sygnatury
identyfikatory
hasła przedmiotowe
lokalizacja
streszczenia
numer ISBN
hasło sortowania
adres wersji elektronicznej
rozmieszczenie egzemplarzy
opis fizyczny
uwagi
Sortowanie zestawienia:
Sortowanie pozycji zestawienia:
Sortowanie pozycji zestawienia:
Pozycja została dodana do koszyka. Jeśli nie wiesz, do czego służy koszyk, kliknij tutaj, aby poznać szczegóły.
Nie pokazuj tego więcej