Książka opowiada historię życia w okresie trudnych przemian społecznych i politycznych. Książka w dużej mierze koncentruje się na refleksjach i wspomnieniach z przeszłości, często odnosząc się do czasów PRL-u, ukazując zarówno codzienne życie, jak i szersze zmiany zachodzące w Polsce w drugiej połowie XX wieku.

"Po pierwszej wojnie światowej zaledwie dwadzieścia lat cieszyliśmy się niepodległością. Niemcy, tym razem pod wodzą Adolfa Hitlera, doprowadziły do wybuchu drugiej wojny światowej. Byliśmy pierwszą ofiarą napaści hitlerowskiej. Mało skutecznie, ale stawiliśmy bohatersko opór hitlerowskiej machinie wojennej. Beznadziejna to była walka, w której uzbrojonemu po zęby, wyposażonemu w czołgi, nowoczesne samoloty, artylerię, okręty napastnikowi mogliśmy przeciwstawić nasze bohaterstwo, kawalerię i dzielnego piechura. A potem ten nóż w plecy ze wschodu. Bolszewicy nie zapomnieli upokorzeń i przegranych bitew z 1920 roku. Wykorzystali okazję, by tego „bękarta Europy", jak nazwał Polskę Mołotow, ostatecznie, w porozumieniu z Hitlerem, rzucić na kolana i zdławić. 1 i 17 września 1939 roku, to najczarniejsze dni w naszej najnowszej historii. Setki tysięcy żołnierzy idzie do niemieckiej i bolszewickiej niewoli. Następuje okupacyjna noc. Ruszają obozowe machiny śmierci w Oświęcimiu, Majdanku, Treblince i setkach innych miejsc. Na wschodnich terenach, przy silnych mrozach, do bydlęcych wagonów ładuje się żywy towar - dzieci, starców, kobiety i przez zaśnieżone, rozległe tereny Rosji wiezie na Syberię. Zapełniają się więzienia, organizowane są polowania na ludziw ulicznych łapankach i wywózki do przymusowych robót. Giną miliony ludzi. Ci, którzy wegetują, cierpią z powodu niedostatku, prześladowań, tortur w więzieniach. Wydawało się, że nic już nie uratuje umęczonego, skazanego na zagładę narodu polskiego. Najlepsi synowie zamordowani zostali także w Katyniu, Miednoje, Charkowie i w licznych łagrach ZSRR. A jednak Polacy nie poddają się. Powstaje i rozwija się ruch oporu. W lasach działają partyzanci, za granicą walczą całe armie. Zarówno na wschodzie, jak i na zachodzie. Wielka polityka podzieliła ich, a przecież wszyscy walczący Polacy mieli na myśli jedno - wyzwolić ojczyznę. Dzisiaj trudno jest oddać ogrom tragedii narodu i poszczególnych osób w okresie II wojny światowej. Nie ma rodziny, która nie zostałaby dotknięta okropnościami wojny. Smutne to, gdy zabierają głos o tamtych czasach ludzie bez osobistych doświadczeń, a dzielący obecnie walczących na lepszych i gorszych. Ileż przez to można wyrządzić krzywdy i tym żyjącym i pamięci tych, którzy odeszli na wieczną wartę. Na Ziemi Brzeskiej po II wojnie światowej osiadła ogromna liczba byłych żołnierzy z różnych frontów, partyzanci, byli więźniowie, sybiracy, przymusowi robotnicy, łagiernicy. Trudno jest przedstawić losy każdego z nich. Próbowaliśmy w ciągu wielu lat prezentować na łamach różnych pism, m.in. w „Gazecie Brzeskiej" osoby z bogatymi życiorysami. Wielu pozostało niedostrzeżonych, chociaż z pewnością na to zasługują. W książce zamieszczamy, prezentowane w różnych formach dziennikarskich, kilkadziesiąt życiorysów. Niech ten skromny dorobek upamiętni szlaki walk i cierpienie wszystkich byłych żołnierzy na różnych frontach, sybiraków, więźniów. Niech pozostanie o nich pamięć dla przyszłych pokoleń." (Tadeusz Bednarczuk)