W dzisiejszym świecie, zdominowanym przez nadmiar bodźców i informacji, wartość głębokiej, uważnej obserwacji może być nieoceniona. Ale co się kryje w tej uważności? Jakie są jej granice i co może nam ona zaoferować? W swojej pracy Leszek Szurkowski wykorzystuje fotografię do zatrzymywania efemerycznych momentów, dzięki czemu uzyskujemy unikatowy dostęp do skomplikowanych relacji i kontekstów. To więcej niż tylko estetyczna kompozycja, to moment petryfikacji procesu, zamrożenie chwili, pozwalające na wydobycie ukrytej w obiekcie „nadprzewodności” i pozaczasowości, które dzięki temu uzyskuje dodatkowy wymiar bezstratności. Za przedstawionymi obrazami kryją się całe uniwersa znaczeń i interpretacji, a ich obserwacja może być punktem krystalizacji głębokiego zrozumienia przyrody i jej ukrytych procesów. W świecie nauki studium przypadku oraz uważna obserwacja były niegdyś często stosowanymi narzędziami badawczymi. Nie całe odeszły w niepamięć, ale łatwiej je odnaleźć w refleksji artystycznej niż w badaniach. A szkoda, bo otwierają one drzwi do ukrytych mikrokosmosów, które można również odkryć za pomocą szkła powiększającego albo zaawansowanego mikroskopu. Wydaje się, że w tych mikrokosmosach kryje się klucz do zrozumienia istoty procesu i jego formy, ale również jego (trans)formacji, (in)formacji, (de)formacji..., czyli wszystkiego, co jest wynikiem relacji pomiędzy obiektem (formą) i jego środowiskiem (metaformą, kontekstem procesu). Ale aby zrozumieć je w pełni, trzeba najpierw nauczyć się „upodmiotowić przestrzeń”, co w kontekście badawczym oznacza umiejętność obserwacji z poziomu tych mikroświatów, z głębokim zrozumieniem procesów, które tam zachodzą. W takim badaniu obserwacja staje się zarówno studium przypadku, jak i formą praktyki uważności. A to obszar, który od lat jest domeną Leszka Szurkowskiego. Co więcej, nauka i sztuka nie są tu rozdzielone, a wręcz przeciwnie, wzajemnie się uzupełniają. W ten sposób uważna obserwacja i studium przypadku nie są tylko narzędziami naukowymi, ale formami ekspresji i odkrycia, które wnoszą wartość zarówno do nauki, jak i do sztuki. Umożliwiają one uchwycenie przemijających aspektów rzeczywistości w sposób, który pozwala nam na głębsze zrozumienie i aprecjację dynamicznej złożoności Natury. I tak oto „mały zakątek naszego ogrodu” staje się mikrokosmosem, w którym możemy dostrzec i zrozumieć cały wszechświat. Do takiego uważnego obserwowania świata zaprasza nas wszystkich Leszek Szurkowski. Przyjmijmy to zaproszenie i dajmy się uwieść Naturze w Theatrum Botanicum. (Paweł Kojs)