Berima Amo, trębacz, kompozytor i lider zespołu, na płycie "Rhythms Of Love" łączy tradycyjne zachodnioafrykańskie rytmy, afrobeat, jazz i soul z bogatym, współczesnym brzmieniem. Płyta, to serdeczny hołd dla muzyki i ikon, które ukształtowały jego podróż - eksplorując miłość, jedność i dumę kulturową poprzez hipnotyczny groove, ekspresyjne linie trąbki i uduchowione melodie. Łącząc tradycję i innowacje album celebruje afrykańskie dziedzictwo muzyczne, śmiało przenosząc je jednocześnie w przyszłość. Ghanijski trębacz i kompozytor Berima Amo rozpoczyna swój nowy album Rhythms of Love od narracji mówionej (nie rapowej) na tle instrumentacji big bandu. Album jest w istocie podróżą, która zaczyna się od samego tworzenia, nie od Słowa, lecz od Rytmu, rytmu brzmiącego przez fontom Akan z podwójnego bębna. Amo opowiada o genezie po angielsku, a Linda Matthews powtarza w Fante, gdzie rytm rodzi harmonię, a harmonia prowadzi do pokoju. Następnie jest Love Be Sweet, z radosnym afrobeatem w wielowarstwowych gitarach, trąbkach, saksofonach, basie, klawiszach, różnych instrumentach perkusyjnych i wokalu z refrenem. Następuje radosna romantyczna ballada "Beautiful One" w stylu highlife; Kweku Mensah jest gitarzystą. Pieśń Orła to opowieść o samorealizacji orła wychowanego wśród kur, który odkrywa, że potrafi latać szlachetnie (wariant bajki Andersona o brzydkim kaczątku, łabędziu wśród kaczek). Wolałbym, żeby taki komentarz był śpiewany niż wypowiadany, bo byłby bardziej muzyczny, mniej toporny, płynący z zespołem.) Na cześć Hugh Masekeli, Kokoroko/Wszechmogący, gdzie kogut zwiastuje świt symbolizujący obecność Boga na nowym początku, to odważne, dęte blaszane oświadczenie big bandu. Fake Flowers, ostrzeżenie przed oszustwem, ma rockową energię, a trąbka Amo jest znakomita; Łatwo zauważyć, dlaczego jest to ulubiona melodia wśród festiwalowych tłumów. Moja miłość, śpiewana w języku Ga, opowiada o nieobecności i tęsknocie za ponownym zjednoczeniem. Pomimo rytmów i instrumentów dętych blaszanych, ma soulowy, melacholski nastrój. Amo gra na klawiszach i trąbkach. Danaase/Thank Him to duży utwór łączący highlife z muzyką klasyczną/operową (trio smyczkowe i wokalistka Karin Timmerman) w wspólnotowym uznaniu dla Boga w zwycięstwie wojownika. Konomgo Kaya/Indecisions to kolejny highlife'owy utwór big bandu. Yaba/We Are Here opowiada o sile, determinacji i wytrwałości. Drugą wokalistką jest Tallulah Rose, która zaśpiewała zwrotkę. Ostatnim utworem jest Vuelve a Casa/Come Home, gdzie Afro i Salsa łączą się w Osibisa; Klawiszowiec to Ron Cha. Atrakcyjny, radosny i ekscytujący album celebruje kulturę ghańską oraz muzyczny rozwój i inspiracje Amo. Czas na taniec.