Sorting
Source
Katalog centralny
(7)
Form of Work
Książki
(7)
Literatura faktu, eseje, publicystyka
(5)
Publikacje naukowe
(2)
Status
available
(6)
unavailable
(1)
Branch
Wypożyczalnia Główna
(7)
Author
Derrida Jacques (1930-2004)
(2)
Jaksender Kajetan Maria
(2)
Sadzik Piotr (1989- )
(2)
Adolphe Jean-Marc
(1)
Baquiast Jean-Paul
(1)
Baszczak Błażej (1984- )
(1)
Birnbaum Jean (1974- )
(1)
Didier-Weill Alain (1939-2018)
(1)
Dwulit Anastazja (1970- )
(1)
Geel Catherine
(1)
Krzykawski Michał
(1)
Krzykawski Michał Krzysztof (1980- )
(1)
Kyrou Ariel
(1)
Lachaud Jean-Marc
(1)
Nancy Jean-Luc (1940-2021)
(1)
Podniesiński Michał
(1)
Stiegler Bernard
(1)
Stiegler Bernard (1952- )
(1)
Żmuda Emilia
(1)
Year
2020 - 2026
(5)
2010 - 2019
(2)
Time Period of Creation
2001-
(7)
Country
Poland
(7)
Language
Polish
(7)
Demographic Group
Literatura francuska
(5)
Subject
Społeczeństwo konsumpcyjne
(2)
Adorno, Theodor W. (1903-1969)
(1)
Benjamin, Walter (1892-1940)
(1)
COVID-19
(1)
Cywilizacja
(1)
Dehumanizacja
(1)
Derrida, Jacques (1930-2004)
(1)
Dialektyka
(1)
Etyka
(1)
Filozofia ekonomii
(1)
Filozofowie
(1)
Forma
(1)
Integracja europejska
(1)
Integracja gospodarcza
(1)
Integracja społeczna
(1)
Kapitalizm
(1)
Konstytucja Europejska
(1)
Kontraktualizm
(1)
Liberalizm
(1)
Locke, John (1632-1704)
(1)
Malabou, Catherine (1959- )
(1)
Marzenia senne
(1)
Monizm
(1)
Neurobiologia
(1)
Neuroplastyczność
(1)
Ontologia
(1)
Plastyczność
(1)
Polityka gospodarcza
(1)
Populizm (ideologia)
(1)
Postmodernizm
(1)
Postęp techniczny
(1)
Przemysł
(1)
Szkoła frankfurcka (filozofia)
(1)
Technologia
(1)
Teoria poznania
(1)
Unia Europejska (UE)
(1)
Śmierć
(1)
Żałoba
(1)
Życie
(1)
Subject: time
2001-
(1)
Subject: place
Europa
(2)
Genre/Form
Esej
(2)
Publicystyka
(2)
Monografia
(1)
Mowy
(1)
Opracowanie
(1)
Wywiad dziennikarski
(1)
Domain
Filozofia i etyka
(5)
Socjologia i społeczeństwo
(3)
Gospodarka, ekonomia, finanse
(1)
Historia
(1)
Kultura i sztuka
(1)
Polityka, politologia, administracja publiczna
(1)
7 results Filter
Book
In basket
Pięć zasad liberalizmu : geometria Johna Locke'a / Michał Podniesiński. - Wydanie pierwsze. - Kraków : Wydawnictwo Ostrogi, 2024. - 399, [40] stron : ilustracje ; 21 cm.
(Humanistyki XXI Wieku)
Bibliografia na stronach 399-[421].
Nie sprzeczności liberalizmu stanowią o jego trwałości, lecz schematy – paradoksalnie – bliskie człowiekowi, zaczerpnięte ze zmysłowego doświadczenia świata przestrzennego. Można by nawet rzec, że liberalizm nie tyle jest fałszywy, ile raczej hiper-prawdziwy, nadrzeczywisty. Scholastyka miała swoje trudne pojęcia, skomplikowane terminy i niezrozumiałe sylogizmy. Nadeszła nowa epoka super-pojęć, które nie przenoszą prawdy, lecz same są prawdą, sensotwórczym epicentrum, gwarantem wartości. Liberalizm stał się nadrzeczywisty, niczym przeżycia po LSD. Ludzie uzależnieni nie uciekają od rzeczywistości, przeciwnie, dążą do ultrarzeczywistych przeżyć, które sugestywnością niewolą ich zmysły. Podobnie liberałowie, owładnięci oczywistością utopii, raz zasmakowawszy w doskonałym układzie, do końca życia będą dążyć do jego utrzymania.
This item is available in one branch. Expand information to see details.
Wypożyczalnia Główna
There are copies available to loan: sygn. 398913 (1 egz.)
Book
In basket
(Humanistyki XXI wieku)
Projekt powstał przy współpracy z Fundacją Gutenberg.
Bibliografia na stronach 389-402. Indeks.
Francuska filozofka kreśli zarys nowej ontologii - ontologii formy, albowiem to właśnie ona najlepiej oddaje współczesną rzeczywistość po schyłku tradycyjnej, klasycznej metafizyki - od Arystotelesa do Heideggera. Jest zupełnie nowym przetasowaniem pojęć metafizycznych i ich ujęcia w obiegu współczesnych koncepcji filozoficznych. Albowiem po dekonstrukcji Heideggera i Derridy cały metafizyczny ekwipaż pojęć, znaczeń i sensów uległ zatarciu, i przypomina dziś ikonę, a więc przedstawienie religijne i święte, ale takie, na którym przez mglistą przestrzeń pierwszego planu egzystencji przebijają jedynie zarysy i zanikające jakby we mgle kontury dawnych olbrzymów, zaś całość domaga się ponownego zrozumienia i kolejnej w historii reinterpretacji.
To właśnie plastyczność kładzie Malabou na pierwszy plan jako odpowiedź na to, co nadchodzi po destrukcji i dekonstrukcji metafizyki, a także po tym, co filozofka określa jako zmierzch epoki pisma. Forma staje się synonimem absolutnej wymienności, suplementarności, metamorficzności, z(a)miany. Zdaniem Malabou forma po destrukcji metafizyki i dekonstrukcji obecności sama uległa transformacji ukazując swoją prawdziwą postać - stała się plastyczna. Jest zatem taką formą metafizyki, która już uległa przemianie. Plastyczne lektury Hegla, Heideggera, Kanta czy współczesnej neuronauki stają się dla Malabou artykulacją "istotowo materialnej plastyczności", pierwszej metabolê, która "nie jest zmianą dokonująca się w jakimś już ustalonym i ustanowionym momencie, lecz samym ruchem wychodzenia na jaw, ruchem fundującym ontologiczny sens doświadczenia. Myślenie o doświadczeniu świadomości jako metabolê implikuje więc rozumienie go jako oderwanie się od siebie, jako skok, który wytwarza tożsamość, zamiast ją zakładać". Owa plastyczność formy, uprzednia wobec każdego uobecniania, jest dla Malabou stawką w opisie jej materialistycznej i metamorficznej ontologii.
This item is available in one branch. Expand information to see details.
Wypożyczalnia Główna
There are copies available to loan: sygn. 398711 (1 egz.)
Book
In basket
Fichus : wykład frankfurcki / Jacques Derrida ; przekład i posłowie Piotr Sadzik. - Wydanie pierwsze. - Kraków : Ostrogi, 2021. - 97, [7] stron ; 20 cm.
(Humanistyki XXI wieku ; t. 5)
Tytuł oryginału: "Fichus : discours de Francfort", 2005.
Projekt powstał dzięki dofinansowaniu Fundacji Gutenberg
"Fichus" to mowa, którą Derrida wygłosił z okazji otrzymania nagrody imienia Theodora Adorno (2001).
Wbrew oczekiwaniom nie traktuje ona o dialektyce negatywnej i jej wpływie na dekonstrukcję. Derrida, jak zwykle przekorny wobec konwencji, skupia się w niej nie tyle na filozofii Adorno, lecz na snach. Mówi o marzeniach sennych Adorna, który spisywał je w formie "Traumprotokollen", o fantazjach Waltera Benjamina, który dzielił się raportami ze swoich snów z przyjaciółmi (tytuł pochodzi z jednego takiego snu, gdzie kluczowym symbolem okazuje się właśnie fichus, czyli halsztuk) i o swoich własnych nocnych zjawach, w ten sposób dołączając do grona mesjańskich marzycieli, należących do żywiołu nocy, nie dnia. Wysnuwając z tego "kłębka snów" nić sennej analizy, Derrida rozwija nową koncepcję oświecenia jako racjonalności zdolnej do "ocalającej krytyki" marzeń sennych.
W ten sposób powracają wielkie filozoficzne wątki, które Derrida z pozoru zawiesił w swojej mowie o Adorno: kolejnym krokiem w procesie dialektyzacji oświecenia okazuje się właśnie jego stosunek do snów, w których ludzkość od zawsze deponuje swoje najśmielsze pragnienia, broniąc się przed ich brutalnym odczarowaniem. To czułe oświecenie nie ma być niszczącym marzenia "trzeźwym światłem dnia", lecz nową praktyką rozumu, który będzie potrafił porzucić sen, jednocześnie zachowując zeń to, co najcenniejsze - nadzieję. (Agata Bielik-Robson)
This item is available in one branch. Expand information to see details.
Wypożyczalnia Główna
All copies are currently on loan: sygn. 367999 (1 egz.)
Book
In basket
(Humanistyki XXI wieku ; t. 6)
Zawiera wywiad Jeana Birnabauma z Jacquesem Derridą, który ukazał się w "Le Mond" 15.08.2004.
Projekt powstał dzięki dofinansowaniu Fundacji Gutenberg
"W końcu naczyć się żyć" to w życiu Jacquesa Derridy wywiad ostatni i traktujący o rzeczach ostatnich: o życiu, śmierci, życio-śmierci i przeżyciu.
Derrida przedstawia siebie jako myśliciela przeżycia (survie), tym samym dystansując się do tradycji filozoficznej, którą określił platoński imperatyw melete thanatou, czyli nauki umierania. Derrida staje po stronie życia jako przeżycia, które nieustannie musi zmagać się ze śmiercią, utratą i żałobą, ale póki przeżywa - nie poddaje się i nie przyjmuje Heideggerowskiego wyroku bycia-ku-śmierci jako dydaktycznego autorytetu. Życie określone przez survie jest skończone, ale nie definiuje się przez swój kres: jest pełnoprawnym życiem, pomimo tego, że nie może liczyć na nieśmiertelność. W istocie w ogóle się nie definiuje: życia nie sposób się nauczyć. Stąd, jak zawsze u Derridy, subtelna zabawa słowna w tytule: życie można by ogarnąć tylko "w końcu", a więc wtedy, gdy już zabraknie ucznia. W ten sposób tworzy Derrida nowy, skromnie witalistyczny typ mądrości w stylu nowoczesnej docta ignorantia: nawigując między od zawsze umierającą filozofią (od Platona do Heideggera) a chrześcijańską obietnicą życia wiecznego, Derrida kreśli trzeźwą pochwałę życia skończonego, które nie pojmuje się przez pryzmat własnego kresu, lecz pozostaje otwarte, niedokończone i niewyuczalne - aż do samego końca.
Piotr Sadzik, tłumacz i autor posłowia, znakomicie wychwycił wszystkie elementy Derridiańskiej "uczonej niewiedzy", która odsłania nam inne, dotąd w Polsce nieznane oblicze twórcy dekonstrukcji: myśliciela, który tym razem zmaga się z tekstem własnego życia. (Agata Bielik-Robson)
This item is available in one branch. Expand information to see details.
Wypożyczalnia Główna
There are copies available to loan: sygn. 367994 (1 egz.)
Book
In basket
Arcyludzki wirus / Jean-Luc Nancy ; przekład Anastazja Dwulit. - Wydanie pierwsze. - Kraków : Ostrogi, 2021. - 102, [3] strony ; 20 cm.
(Humanistyki XXI wieku ; t. 4)
Tytuł oryginału: Un trop humain virus.
Bibliografia na stronie 79.
Dofinansowanie: Instytut Francuski w ramach programów wsparcia wydawniczego, Fundacja Gutenberg
Jeden z najważniejszych filozofów francuskich naszego czasu przygląda się kondycji współczesnej cywilizacji, ukazanej w bolesnym świetle przez trwającą pandemię COVID-19. Domaga się porzucenia zbyt długo już trwającej naiwnej wiary w niekończący się ekonomiczny wzrost i samowystarczalność ludzkiej jednostki. I zachęca nas, byśmy na nowo „nauczyli się oddychać”.
„Pandemia COVID-19 jest tylko symptomem poważniejszej choroby, tej, która nie pozwala człowiekowi oddychać, mówić ani myśleć poza informacją i kalkulacją. Możliwe, że pojawienie się symptomu wymusi leczenie głębszej patologii, że powinniśmy poszukiwać szczepionki przeciwko zwycięstwu i panowaniu autodestrukcji. Możliwe jest również, że pojawią się kolejne objawy, że wystąpią stany zapalne i dojdzie do obumarcia ważnych narządów. Oznaczałoby to, że życie ludzkości, jak każde inne, dobiega końca”.
This item is available in one branch. Expand information to see details.
Wypożyczalnia Główna
There are copies available to loan: sygn. 368855 (1 egz.)
Book
In basket
(Humanistyki XXI Wieku ; t. 2)
Na grzbiecie: HXXI.
"Dzisiaj widać niezwykle wyraźnie, że mamy do stoczenia walkę i że trzeba w tej walce zająć stano­wisko. Albowiem w walce trzeba zajmować stano­wisko. Trzeba jednakowoż bardzo uważać, żeby nie dać się ponieść. Celem tej walki jest bowiem mniej zniszczenie kapitalizmu, a bardziej jego ocalenie, jeśli mogę tak się wyrazić, od niego samego, ura­towania kapitalizmu przed jego autodestrukcyjnymi tendencjami. W młodości byłem goszystą, później komunistą i mocno zwalczałem kapitalizm. Wierzy­liśmy wówczas, że możemy utworzyć podwaliny pod inne społeczeństwo, które nie byłoby kapitali­styczne. Obecnie nie wierzymy już, że takie coś jest możliwe, a to dlatego, że nie zarysowuje się przed nami jako możliwość żadna niekapitalistyczna orga­nizacja społeczna. Być może coś takiego nadejdzie, a nawet prawdopodobnie nadejdzie, o ile, jeżeli w ogóle, ludzkość wciąż ma przed sobą długą przy­szłość. Jednak w tej chwili najpilniejsze zadanie polega na tym, aby przeszkodzić kapitalizmowi w samozniszczeniu i niszczeniu nas wraz z nim.
Żyjemy w świecie, który nie ma wstydu, a świat bez wstydu to świat, który przeminął. Nie jest to już świat, lecz miejsce wstrętne do życia. Dlatego też Lévi-Strauss mógł oznajmić, że nie lubi już tego świata. I również dlatego trzeba dokonać rewolucji, co stanowi również sens tego, co określam jako ka­tastrophe. " (Autor)
This item is available in one branch. Expand information to see details.
Wypożyczalnia Główna
There are copies available to loan: sygn. 357349 (1 egz.)
Book
In basket
(Humanistyki XXI Wieku ; t. 3)
Na stronie tytułowej błędna nazwa współautora: Alain Didier-Weil, nazwa poprawna: Alain Didier-Weill.
Celem aktywistycznej filozofii Bernarda Stieglera jest wynalezienie na nowo świata, który dałby się na powrót polubić. W „Motywie europejskim” i „W świecie, który nie ma wstydu”, dwóch tomach składających się na dzieło „Ukonstytuować Europę”, Stiegler pokazuje, w jaki sposób takie zadanie może i musi zrealizować Europa oraz dlaczego pytanie o Europę pozostaje pytaniem o politykę technologiczną jako nową ekonomię polityczną.
W epoce postępującej automatyzacji, algorytmizacji, komputacyjnego kapitalizmu, irracjonalnych rojeń transhumanizmu, bezrefleksyjnego zachwytu nad sztuczną inteligencją lub sztuczną bezmyślnością, która jest przez nią generowana, Stiegler artykułuje nadzieję na to, że zdatna do życia przyszłość wciąż jest możliwa. „Motyw europejski” to przede wszystkim gruntowna krytyka ideologii wydajności i efektywności, która doprowadziła do powszechnej demotywacji i stała się irracjonalna, to jest pozbawiona racji znajdujących oparcie w rozumie i dostarczających racjonalnych pobudek - motywów - do działania.
Głos Stieglera jest głosem na rzecz nowej racjonalności, a jego interwencja wykracza zarówno poza technofilię, jak i technofobię - dwa bieguny, które organizują debatę na temat technologii.
This item is available in one branch. Expand information to see details.
Wypożyczalnia Główna
There are copies available to loan: sygn. 359697 (1 egz.)
The item has been added to the basket. If you don't know what the basket is for, click here for details.
Do not show it again