Od kilku lat, w związku z rocznicowymi obchodami wybuchu i zakończenia I wojny światowej jej dzieje budzą żywe i jak się wydaje niesłabnące zainteresowanie europejskiej, w tym również polskiej, historiografii. Pojawiają się też, co należy odnotować z dużym zadowoleniem, prace - w tym także tłumaczenia wartościowych dzieł autorów obcych - podejmujące tematy rzadko do tej pory poruszane przez badaczy, dotyczące choćby szeroko rozumianych społecznych aspektów tego konfliktu oraz jego wielowymiarowych i długofalowych skutków. Jednak pomimo najnowszych badań i towarzyszących im publikacji nadal są to kwestie niedostatecznie przebadane i opisane. Sytuacja taka powoduje, że operacje wojenne - poza bitwą i przełamaniem gorlickim z wiosny 1915 r.- które miały miejsce na froncie wschodnim, a także ich różnorakie konsekwencje militarne i ekonomiczne oraz polityczne i społeczne, traktowane są jedynie jako swoisty margines wydarzeń wojennych z lat 1914-1918. Podobnie jest także w przypadku badań historycznych dotyczących pierwszowojennych działań zbrojnych na Bałkanach, w tym również na słabo w Polsce znanym i opisanym froncie rumuńskim oraz w odniesieniu do przebiegu Wielkiej Wojny na Dalekim Wschodzie. Niewiele też w dorobku krajowej historiografii można znaleźć wartościowych opracowań na temat działań wojennych toczonych wówczas na Morzu Śródziemnym. W nurcie wspomnianych powyżej zainteresowań badawczych współczesnej historiografii - głównie polskiej - mieści się prezentowany tutaj tom studiów. Jest on pewną kontynuacją dwóch wcześniejszych publikacji zatytułowanych Mało znana Wielka Wojna. Studia i szkice Z dziejów I wojny światowej oraz Mało znana I wojna światowa. Studia i szkice z dziejów Wielkiej Wojny na froncie wschodnim, które ukazały się pod redakcją naukową Aleksandra Smolińskiego i spotkały się z życzliwym przyjęciem czytelników.

Od dłuższego czasu, w związku z rocznicowymi obchodami wybuchu i zakończenia I wojny światowej, jej dzieje budzą żywe i jak się wydaje rosnące zainteresowanie polskiej historiografii. Pojawiają się też, co należy odnotować z dużym zadowoleniem, prace podejmujące tematy rzadko do tej pory poruszane przez badaczy, a dotyczące choćby szeroko rozumianych społecznych aspektów tego konfliktu. Poza tym od pewnego czasu kolejnym ważnym obszarem studiów historyków oraz publicystów polskich - i nie tylko - jest przebieg Wielkiej Wojny na froncie wschodnim, a więc na tym teatrze działań wojennych, który objął również ziemie etniczne polskie, przyczyniając się do ich wyniszczenia ekonomicznego i znaczących strat demograficznych, a w ostatecznej konsekwencji również do istotnych zmian politycznych i społecznych. Nie należy też zapomnieć, że są to kwestie nadal niedostateczne przebadane i opisane. W nurcie wspomnianych powyżej zainteresowań badawczych współczesnej historiografii polskiej mieści się prezentowany tutaj tom studiów. W jego skład weszło sześć studiów bądź skromniejszych opracowań dotyczących dość różnorodnej problematyki związanej z przebiegiem Wielkiej Wojny na froncie wschodnim w latach 1914-1918. W efekcie starań podjętych przez autorów oraz redaktora powstał tom, w którym zawarto szereg ciekawych tekstów przedstawiających różnorodne, słabo dotychczas przebadane i opisane aspekty przebiegu Wielkiej Wojny na froncie wschodnim. Wydaje się więc, iż będzie on mógł stanowić ważne uzupełnienie badań prowadzonych współcześnie w tych kwestiach zarówno przez historyków i publicystów polskich, jak też badaczy z krajów ościennych, głównie zaś z Rosji, Białorusi i Ukrainy.

Z lektury książki dowiecie się m. in. o spotkaniu autora książki Z Hanką Ordonówną w sierocińcu w Aszchabadzie, o dramatycznej ewakuacji dzieci polskich po azjatyckich bezdrożach, dlaczego Ignacy Paderewski nie zajął się edukacją muzyczną młodego indyjskiego księcia...

Kawaleria, czy raczej jazda stała się symbolem potęgi I Rzeczypospolitej, stojącej na straży jej granic. Przez wieki związana ona była z najwspanialszymi zwycięstwami w dziejach wojen prowadzonych przez państwo polskie. Wpóźniejszym czasie kawaleria związana była ze zbrojnymi zrywami przeciw zaborcom i była obecna przy odzyskaniu niepodległości. To ona odegrała istotną rolę w obronie II Rzeczypospolitej przed bolszewicką agresją w 1920 roku. Jednak nikt do tej pory, nie łączył kawalerii z Powstaniami Śląskimi. Dzieje kawalerii powstańczej III Powstania Śląskiego, które stanowią temat niniejszej pracy nie doczekały się jakiegokolwiek opracowania. Dlatego jakże istotna jest ta publikacja, dzięki której kawaleria powstańcza zajmie swoje miejscewhistorii Oręża Polskiego.