Singielka z odzysku

Czy czujesz, że gdzieś po drodze zgubiłaś siebie?
Że żyjesz według schematów, które wcale nie są Twoje?
Że dajesz innym więcej, niż zostawiasz dla siebie?

Ta książka jest dla kobiety, która ma za sobą doświadczenia, rozczarowania, relacje, które ją ukształtowały… ale też zmęczyły.

To nie jest kolejny poradnik pełen pustych haseł.
To szczera, momentami niewygodna podróż w głąb siebie.

Znajdziesz tu:
– prawdziwe spojrzenie na relacje i samotność
– refleksje o życiu w świecie pozorów i „idealnych” obrazów
– wskazówki, jak odzyskać siebie i swoje granice
– motywację, by przestać żyć dla innych, a zacząć dla siebie

Jeśli masz wrażenie, że żyjesz w rzeczywistości, która nie jest Twoja…
jeśli czujesz zmęczenie, chaos i brak sensu…

to znak, że czas się obudzić.

Czas przestać być wersją siebie dla innych.
Czas stać się sobą.

Ta książka jest dla kobiet, które chcą odzyskać kontrolę nad swoim życiem – i odwagę, by żyć po swojemu.

Praktyczny poradnik dla kobiet poszukujących drogi do nowego sposobu życia, myślenia oraz poznawania ludzi, szczególnie mężczyzn.

Zgodnie z zasadą jak postrzegasz siebie, tak postrzegają ciebie inni, jesteś świadomie lub nie kreatorką własnego życia, w tym jakże istotnych dla nas kobiet relacji z innymi ludźmi.

Jak zauważyć i zmienić stare, kierujące tobą schematy?

Jak zmienić sposób postrzegania samej siebie?

Jak tworzyć relacje zgodnie z wizją życia, jakiego pragniesz?

Jak podnieśc standardy swojego życia oraz relacji?

Jak stać się pewną siebie i magnetyczną kobietą?

Na te i inne pytania znajdziesz odpowiedzi w mojej książce, wyrosłej z wnikliwej obserwacji oraz doświadczenia.

Justyna próbuje stawić czoła życiu, które ewidentnie zmieniło się po ślubie. Snuje wspomnienia o przeszłości, kiedy była młoda, niezależna i wolna. Nazywała siebie wtedy niewinnym głuptaksiem, co w rzeczy samej było przeciwieństwem jej natury. Niewinny głuptasek to była jej postawa, jaką przyjmowała wobec mężczyzn, pragnąc ich uwieść, najczęściej dla zabawy i własnej satysfakcji.

Moment zamążpójścia okazał się początkiem podążania po linii pochyłej skierowanej w dół. Droga ta z każdym dniem stawała się coraz trudniejsza do pokonania. Dzieci, narastające obowiązki, brak wsparcia męża oraz codzienna frustracja. Po kilku latach walki o utrzymanie względnego spokoju i pozoru kochającej się rodziny, zaczyna snuć refleksje na temat sensu tego, co robi każdego dnia. I nie ma co ukrywać. Jest ciężko. Cholernie ciężko.

Z dnia na dzień staje się dla własnego męża kimś, czyja obecność drażni i przeszkadza. Czuje się jak zbędny mebel. Pogrążona w rozpaczy, niepewności, bezsilności oraz poczuciu totalnego odrzucenia, ostatkami sił stara się utrzymać chwiejną konstrukcję pożycia małżeńskiego. Autentyczna i pełna zwrotów wizja życia z narcyzem realizuje się w jej własnym domu.

Wyraźnie widać, jak Justyna się zmienia, jak jej nastawienie, kiedyś skupione na potencjale związku i wewnętrznym przekonaniu, że jej pragnienie dobra wystarczy, dziś ledwo dycha. Jej wewnętrzny dialog ukazuje, jak trudno jest jej funkcjonować w toksycznym związku. Huśtawka emocji, wewnętrzna walka z własnymi myślami, nieustanne poczucie zmęczenia oraz wyrzuty sumienia. Tym jest Justyna przez ostatnie lata bycia ze swoim mężem. Narastające sytuacje konfliktowe doprowadzają do pełnego bólu rozstania, które finalnie jest początkiem nowej, acz już od jakiegoś czasu upragnionej drogi. Drogi wolności, niezależności, ale przede wszystkim drogi pełnej spokoju.