Na albumie z 1989 roku, który przyniósł 73-letniej ikonie bluesa pierwszą nagrodę GRAMMY (za piosenkę "I'm in the Mood" z Bonnie Raitt), pojawili się wybitni goście, tacy jak Bonnie Raitt, Carlos Santana, George Thorogood, Los Lobos, Canned Heat, Charlie Musselwhite i Robert Cray. Niewielu artystów dokonało tak spektakularnego powrotu jak John Lee Hooker, kiedy to w 1989 roku wydał album The Healer. Ten niezwykły wokalista i autor tekstów, znany również jako "King of the Boogie", zyskał sławę w 1948 roku dzięki przebojowi R&B "Boogie Chillen'". Przez następne cztery dekady pracował bez wytchnienia, nagrywając dziesiątki albumów, koncertując na całym świecie i przy okazji odkrywając na nowo muzykę współczesną. Wpływ Hookera jako jednego z największych bluesmanów w historii, rozprzestrzenił się po świecie, inspirując pokolenie muzyków w wielu gatunkach, w tym folku, rocku i bluesie. Kilku z tych artystów występuje gościnnie na płycie The Healer. Album został nagrany w Russian Hill Recording Studios w San Francisco, a jego producentem był gitarzysta Roy Rogers, członka zespołu Hookera Coast to Coast Band i stał za sterami trzech kolejnych albumów artysty, w tym nominowanego do nagrody GRAMMY "Mr. Lucky" (1991) i bestsellerowego "Chill Out" (1995). Wśród gości znalazła się gwiazda bluesa Bonnie Raitt, która dołączyła do swojego muzycznego bohatera w "I'm in the Mood". Singiel, który po raz pierwszy stał się przebojem Hookera w 1951 roku, został przerobiony na zmysłowy duet. Zgranie duetu było tak wybitne, że w następnym roku wspólnie otrzymali nagrodę GRAMMY® za najlepsze tradycyjne wykonanie bluesa (Best Traditional Blues Performance). Kolejny uczeń Hookera, Carlos Santana, pojawił się w otwierającym album utworze tytułowym "The Healer", który stał się światowym hitem łącząc elektryzujące riffy gitarowe i latynoskie rytmy Santany z głębokim, emocjonalnym wokalem Hookera. Ta twórcza współpraca trwała przez całe lata 90-te, a Santana pojawiał się na kilku największych albumach artysty, które także produkował. Robert Cray, który reprezentował nowe pokolenie gwiazd bluesa, pojawił się na funkowym "Baby Lee", a wkrótce po tym zaczął regularnie współpracować z Hookerem. Cray miał już za sobą dziesięć lat kariery grając u boku takich gwiazd jak Chuck Berry, Tina Turner czy Eric Clapton. Robert Cray dołączył do Hookera na kilku kolejnych albumach, w tym "Boom Boom" (1992) i "Mr. Lucky". Energiczny "Cuttin' Out" to kolejna wyjątkowa współpraca, tym razem z blues-rockowym zespołem Canned Heat, z którym wcześniej nagrał w 1971 roku uznany album Hooker 'N Heat. Zdobywający listy przebojów George Thorogood, który zyskał sławę na blues-rockowej scenie końca lat 70-tych, zagościł w utworze "Sally Mae" (oryginalnie wydanym w 1948 roku jako strona B w "Boogie Chillen'"), dodając swoje pełne pasji dźwięki gitary. W studiu pojawił się również grający na harmonijce Charlie Musselwhite, który towarzyszył swojemu wieloletniemu przyjacielowi w utworze "That's Alright". Listę gości dopełniali rockowcy ze wschodniego Los Angeles, Los Lobos, którzy zdobyli szczyty list przebojów utworem "La Bamba" (cover piosenki Richiego Valensa, nagrany na potrzeby przebojowego filmu biograficznego o tym samym tytule). Wszechstronna grupa wsparła Hookera w utworze "Think Twice Before You Go". Hooker nagrał również trzy solowe utwory na The Healer, w tym ascetyczny "Rockin' Chair", pełną nadziei balladę "My Dream" i zamykający album "No Substitute". W tym ostatnim utworze bluesman zaprezentował niezwykle intymny wokal, połączony z wyrazistą gitarą akustyczną i swoim charakterystycznym wybijaniem rytmu stopami, deklarując, że "nie ma substytutu dla miłości". Hooker wydał kilka albumów w latach 80-tych, jednak The Healer stanowił punkt zwrotny w jego karierze, łącząc klasyczny styl z czasów jego świetności z uderzająco nowoczesnym brzmieniem. Krytycy również zwrócili na to uwagę. Rolling Stone nazwał płytę "genialnym, stuprocentowym bluesem", dodając "duchem, który ożywia ten album jest ponadczasowy głos Johna Lee Hookera i jego boogie-man blues." Oprócz tego, że album przyniósł Hookerowi jego pierwszą nagrodę GRAMMY®, był również komercyjnym triumfem, osiągając 62. miejsce na liście Billboard 200 i sprzedając się w ponad milionie egzemplarzy na całym świecie. Sukces "The Healer" otworzył przed Johnem Lee Hookerem wiele nowych możliwości, w tym rzeszę chętnych współpracowników i serię popularnych wydawnictw. Zapracowany bluesman mógł również cieszyć się statusem żywej ikony. Zaledwie dwa lata po wydaniu The Healer, Hooker został włączony do Rock & Roll Hall of Fame, w 1997 roku otrzymał gwiazdę na Hollywood Walk of Fame, a w 2000 roku został uhonorowany nagrodą GRAMMY za całokształt twórczości. Członek panteonu Blues Hall of Fame był również laureatem prestiżowego stypendium National Heritage Fellowship przyznawanego przez National Endowment for the Arts - najwyższego wyróżnienia, jakie rząd USA może przyznać osobom zajmującym się sztuką ludową i tradycyjną. Po jego śmierci, dziedzictwo Hookera nadal żyje dzięki jego obszernemu katalogowi nagrań, a także wielu artystom, których muzykę zainspirował. Jego twórczość można często usłyszeć w filmach i programach telewizyjnych, a wiele z jego piosenek znalazło drugie życie dzięki samplowaniu przez największe gwiazdy hip-hopu i muzyki elektronicznej.