Dr Andrzej Anusz opublikował książkę, w której stara się opisać historię partii politycznej Porozumienie Centrum, podkreślając jej związki z Prawem i Sprawiedliwością. Publikacja obejmująca prawie tysiąc stron zawiera m.in. nigdy nie publikowane dokumenty.

Prof. dr hab. Wiesław Jan Wysocki w recenzji napisał m.in.: „Książka Andrzeja Anusza jest zapisem końca PRL-u, transformacji ustrojowej i kształtowania się III RP z wszystkimi jej powiązaniami z komunistyczną przeszłością oraz dramatycznymi próbami zerwania tej „pępowiny” przez rząd Jana Olszewskiego, Porozumienie Centrum, Akcję Wyborczą Solidarność i Prawo i Sprawiedliwość. Autor uczestnicząc w tym procesie przywołuje dokumenty, teksty wystąpień parlamentarnych i prasowych, oświadczenia, opracowania i materiały programowe partii politycznych a także ocen, które dokumentują Andrzeja Anusza, wizję jego prawicowej polityki, jak i najważniejszych liderów niepodległościowej prawicy.”

"Głównym przedmiotem zainteresowania Autora, a tym samym zagadnieniem sygnalizowanej publikacji jest próba odpowiedzi na pytanie: jaką rolę odegrał Kościół w formowaniu społeczeństwa obywatelskiego w Polsce w latach 1976 – 1981. W tym miejscu godzi się przypomnieć, że Kościół po protestach środowisk głównie inteligenckich przeciwko zmianom w Konstytucji oraz po wydarzeniach czerwca 1976 roku związanych głównie z protestem robotników coraz bardziej odchodził od swej typowo politycznej funkcji. Wynikało to z faktu, że rolę tę zaczęła przejmować kształtująca swój program i struktury opozycja polityczna. Nie oznacza to, że Kościół wycofał się z życia publicznego. Zmieniła się jedynie jego rola. Można powiedzieć, że Kościół poprzez swoje nauczanie i działanie zaczął tworzyć przestrzeń nie tylko dla opozycyjnych działań politycznych poprzez fakt poszerzania sfery wolności, ale także budzić poczucie podmiotowości społeczeństwa. Było to działanie na rzecz formowania społeczeństwa obywatelskiego. I ten właśnie problem podejmuje Autor.

W tym miejscu podkreślić należy, że Autor podejmuje zagadnienie jakościowo ważne w płaszczyźnie politycznej, społecznej i historycznej. Próba bowiem odpowiedzi na pytanie o rolę Kościoła w formowaniu społeczeństwa obywatelskiego w PRL jest zagadnieniem jakościowo ważnym, ważnym także z tego względu, że zbyt łatwo idą dziś w zapomnienie konkretne działania Kościoła na rzecz demokratycznej rzeczywistości w Polsce. Bardzo mocno podkreślić także należy, że Autor podejmuje w niniejszej publikacji zagadnienie zupełnie nowatorskie. Owa nowatorskość ujawnia się w oczywistym fakcie, że do dziś nie ma publikacji, która ujmowałaby w całościowym ujęciu ten problem. W tym sensie z całą odpowiedzialnością można powiedzieć, że Andrzej Anusz podejmuje zagadnienie jakościowo ważne, znaczącej rangi historyczno – politycznej, nowatorskie.

Konstrukcja publikacji podporządkowana jest głównemu założeniu Autora, jakim jest próba odpowiedzi na pytanie o rolę Kościoła w formowaniu społeczeństwa obywatelskiego w PRL. Autor dokonuje tego w kilku etapach. W pierwszej kolejności ukazuje on rolę Kościoła w formowaniu społeczeństwa obywatelskiego w latach 1945 – 1976. Wyróżnia Autor dwa okresy w tym przedziale czasu lata 1945 – 1956 oraz 1956 – 1976) mające swoją specyfikę. Ten rozdział publikacji jest niejako szerszym wprowadzeniem w zasadniczą problematykę, która dotyczy okresu 1976 – 1981. Konsekwentnie dalej drugim etapem analiz Autora jest opis sytuacji społeczeństwa polskiego w latach 1976 – 1981. Ten rozdział z kolei stanowi kontekst dalszych analiz Autora. Ukazuje on bowiem opozycję polityczną w PRL i jej uwarunkowania oraz stosunki Kościół – Państwo w tym okresie czasu. W dalszych etapach swoich dociekań Autor zajmuje się już bezpośrednio rolą Kościoła w formowaniu społeczeństwa obywatelskiego. Rola ta uwidacznia się w trzech elementach. Pierwszym z nich jest stanowisko Kościoła wobec zjawisk społeczno – politycznych, a więc stanowisko Kościoła wobec strajków w lipcu i sierpniu 1980 roku oraz jego stanowisko wobec stanu wojennego. Te zagadnienia stanowią treść rozdziału trzeciego. Rola Kościoła w kształtowaniu społeczeństwa obywatelskiego ujawnia się także w jego odniesieniu do niezależnych instytucji politycznych takich jak: NSZZ RI Solidarność, NZS, NSZZ Solidarność. Temu zagadnieniu poświęca Autor rozdział czwarty swojej publikacji. Całość analiz kończy rozdział piąty ukazujący rolę Kościoła w kształtowaniu świadomości oraz postaw obywatelskich i narodowych. Jest to zdaniem Autora trzeci element formowania społeczeństwa obywatelskiego." (Ks. prof. dr hab. Henryk Skorowski)