Sztuka prześladowana. Żydowski artysta Heinrich Tischler i jego wrocławskie środowisko to katalog wystawy przygotowanej przez Muzeum Miejskie Wrocławia we współpracy z Schlesisches Museum w Görlitz. Publikacja ukazała się w 2016 roku i dokumentuje twórczość oraz losy artystów żydowskich związanych z przedwojennym Wrocławiem (Breslau), ze szczególnym uwzględnieniem postaci Heinrich Tischler. Głównym bohaterem opracowania jest Heinrich Tischler – malarz, grafik i architekt, urodzony w 1892 roku, który większość życia twórczego spędził we Wrocławiu. Był przedstawicielem ekspresjonizmu i Neue Sachlichkeit, a jego prace obejmowały malarstwo, grafikę, projekty architektoniczne oraz wzornictwo wnętrz. Tworzył obrazy inspirowane codziennym życiem miasta, scenami ulicznymi oraz doświadczeniem człowieka w rzeczywistości powojennej i międzywojennej.

"Podróżnicy w Górach Olbrzymich" to pionierska publikacja: zbiór blisko czterdziestu relacji podróżniczych z Karkonoszy i Gór Izerskich, obejmujących okres od końca XVII do początku XX wieku, wspólne przedsięwzięcie Wydawnictwa Wielka Izera i Schlesisches Museum zu Görlitz. Tłumacz i autor zbioru pominął obszerne nieraz opisy przyrody, wybierając przede wszystkim fragmenty opisujące spotkania z ludźmi, realia społeczno-gospodarczo-kulturowe, perypetie turystyczne, szczegóły życia codziennego minionego świata “Gór Olbrzymich”. Czytelnik dowie się, jak podróżowano i wędrowano, co jedzono i pito, jak i gdzie nocowano. Spotka karkonoskich i izerskich górali, przemytników, leśników, drwali, właścicieli baud i schronisk. Odwiedzi Śnieżkę, Śnieżne Kotły, najważniejsze schroniska (dzisiejsze: Strzechę Akademicką, Schronisko pod Łabskim Szczytem, Schronisko na Hali Szrenickiej, Luční Boudę, Spindlerovą Boudę),a także te nieistniejące jak Schlingelbaude, Pudelbaude czy Michelsbaude. Po raz pierwszy w języku polskim pojawią się szczegółowe opisy wędrówek po Górach Izerskich, okolic Łąki Izerskiej, osady Izera, Polany Izerskiej, Orla, Szklarskiej Poręby i Świeradowa Zdroju. Dodatkowym smaczkiem są obszerne fragmenty dwóch ważnych przewodników (Carla Friedricha Moscha i Carla Theodora Mattisa) w historycznych tłumaczeniach odpowiednio Aleksandra Kuszańskiego i Józefa Kołodziejowskiego – pisane piękną, na poły archaiczną polszczyzną. Przedmowy napisali dwaj znawcy Gór Olbrzymich: Ullrich Junker, potomek mieszkańców osady na Kobylej Łące, i Henryk Waniek, pisarz, malarz, tłumacz. Tekstowi towarzyszą ilustracje z epoki autorstwa wybitnych grafików: Friedricha Augusta Tittela, Carla Peschecka i Christopha Nathe.

„Jesteśmy przekonani, że oddajemy do rąk mieszkańców Kłodzka, jak też miłośników miasta i regionu, pozycję ważną już chociażby dlatego, że po raz pierwszy prezentującą sylwetkę i dorobek Andreasa Ernsta, architekta, którego spuścizna - kilkadziesiąt przedsięwzięć budowlanych w Kłodzku i kolejne w regionie kłodzkim - stanowi ważny dla osób zainteresowanych tematem materiał. Andreas Ernst nie doczekał się dotąd uwagi badaczy, a jego bogata działalność jako architekta, jak też budowniczego jest niemalże nieznana obecnym mieszkańcom ziemi kłodzkiej. I choć na obecnym etapie badań nie wszystkie dotyczące architekta wątki udało się przedstawić, nie wszystkie jego realizacje projektowe i budowlane wymienić, mamy nadzieję, że już ta forma opracowania, które skupiło się na działalności Andreasa Ernsta na terenie Kłodzka, pozwoli docenić zasługi, jakie położył on dla rozwoju architektury miasta". (Od Redakcji, fragm.)

Druga część bestsellerowej antologii Podróżnicy w Górach Olbrzymich to zbiór blisko pięćdziesięciu w większości nigdy dotąd nie publikowanych po polsku relacji podróżnych z Karkonoszy, Gór Izerskich i okolic, obejmujący okres od XVII do XX wieku, ze szczególnym naciskiem na 2. połowę XVIII i 1. połowę XIX wieku – czasy sprzed epoki masowej turystyki, kiedy góry budziły nieporównanie większy respekt niż dzisiaj, a wędrowanie po nich wiązało się z nieporównanie większymi trudnościami. Wraz z narratorami odwiedzimy główne atrakcje Gór Olbrzymich (co jest łącznym określeniem dla Karkonoszy i Gór Izerskich, które do pewnego momentu nie były rozróżniane) zarówno po śląskiej, jak i czeskiej stronie: Śnieżkę, Śnieżne Kotły, wodospady Kamieńczyka, Szklarki i Łaby, Wielki i Mały Staw, Białą Łąkę, Sedmídolí, Obří důl, dolinę Izery, liczne baudy (górskie chaty, będące prekursorkami późniejszych schronisk), a także główne miejscowości regionu: Jelenią Górę, Cieplice, Kowary, Szklarską Porębę, Świeradów, Vrchlabí, Harrachov i wiele innych. Przez karty książki przewiną się przedstawiciele wszystkich grup i klas społecznych: od górali, włościan, rzemieślników, furmanów, muzykantów, przemytników i domokrążców, przez duchownych, artystów i naukowców (fizyków, mineralogów, astronomów, geologów, leśników),po arystokratów i członków rodzin królewskich – nieraz zrównanych w swym statusie w obliczu ogromu gór. Wśród autorów relacji znajdziemy zarówno postaci wybitne, na przykład słynnego pisarza E.T.A Hoffmanna, przyrodnika Adolpha Traugotta von Gersdorfa, czy aktora i dramatopisarza Karla von Holteia, jak i wędrowców anonimowych. Spotkamy też “starych znajomych” z pierwszej części: Benjamina Schmolcka, Johann Friedricha Zöllnera, Jakoba Eliasa Troschela, czy Christiana Weissa. Akcent polski stanowią relacje stolnika litewskiego Teodora Billewicza – pierwszego historycznie poświadczonego obywatela Rzeczpospolitej Obojga Narodów, który stanął na “dachu Śląska” – oraz księcia Stanisława Poniatowskiego, bratanka króla Stanisława Augusta – obie stanowiące żywy przykład historycznej polszczyzny. Przedmowę napisał Filip Springer, posłowie niemiecki pisarz Uwe Rada (autor m.in. wydanej po polsku książki Odra: życiorys pewnej rzeki), a rekomendację na tylną okładkę nie kto inny jak sama Olga Tokarczuk. Tekstowi towarzyszą ilustracje autorstwa znakomitych grafików z epoki: Carla Thürmera i Carla Theodora Mattisa z kolekcji Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze oraz Johanna Gottfrieda Schultza z kolekcji Kulturhistorisches Museum w Görlitz, a także Daniela Bergera, J. Danzigera, Adolfa Eltznera, Christopha Nathego, Theodora Sachsego, Edwarda Sachsego i Gustava Tauberta. Książka stanowi wspólne przedsięwzięcie Wydawnictwa Wielka Izera i Schlesisches Museum zu Görlitz.