„Daremnie przez długie lata oczekiwałem na ukazanie się historii mojego miasta spisanej w języku niemieckim w latach trzydziestych minionego wieku. Wprawdzie po II wojnie światowej ukazały się artykuły w różnych znaczących czasopismach dotyczące przeszłości Krapkowic oparte na pracy ks. dr. Johannesa Chrząszcza, ale nie było to tłumaczenie pełnej treści jego publikacji książkowej. Tak więc powodów do jej tłumaczenia było wiele, jednakże nie będę się o nich rozpisywał, ale o jednym z nich chciałbym wspomnieć. Urodziłem się w Krapkowicach i tu uczęszczałem do szkoły zawodowej, która mieściła się w krapkowickim zamku. Na lekcji historii profesor opowiadał m.in. o wydarzeniach z okresu Księstwa Warszawskiego i innych wówczas objętych programem nauczania. Zapytałem nieśmiało, dlaczego nie mówi się o historii tego zamku - naszej szkoły w której się uczymy, o naszym mieście i okolicach, o miejscu naszego pochodzenia. Zaskoczony pytaniem odpowiedział wymijająco, ale na następnej lekcji historii wręczył mi książkę o ks. Norbercie Bończyku mówiąc: „To też historia Śląska”. Po przeczytaniu poczułem się rozczarowany, że nie znalazłem w książce żadnej wzmianki o Krapkowicach i zamku. To było bardzo dawno temu. O książce „Historia miasta Krapkowice na Górnym Śląsku” słyszałem we wcześniejszych latach od wielu osób z Krapkowic, którzy mówili, że jest taka napisana. Inni, że była, ale nie wiadomo, kto ją posiada, bo trzymano tę informację w tajemnicy. Nigdy jej nie widziałem w całości. Książka była mi udostępniona we fragmentach, niekompletna, kilkadziesiąt stron bez okładki, owinięta w gazetę. [...] Dopiero dzięki pomocy ks. proboszcza dziekana Edgara Locha otrzymałem dzieło historyczne w całości. [...] Mam nadzieję, że książka dostarczy czytelnikom wielu niespodziewanych odkryć i satysfakcji w poznawaniu przeszłości historii naszej ziemi. Przybliży, to co było dobre i skutkujące mądrymi decyzjami, to co napawa dumą z osiągnięć oraz zmuszające do refleksj przybliży sylwetki tu żyjących i wydarzeń, przez które przeszli. By czas nie zatarł pamięci..." Inż. Henryk Steinhoff