Wzrost gospodarczy i promowanie współczesnych standardów cywilizacyjnych odbywają się kosztem zatracenia wiejskiej odrębności, zubożenia zasobu dziedzictwa kulturowego, unifikacji krajobrazu. Obszary wiejskie zawsze były nośnikiem tradycji i wskaźnikiem odrębności kulturowej regionu - dziś się o tym zapomina i niszczy unikalne krajobrazy. Monografia Architektura krajobrazu w Programie Odnowy Wsi Opolskiej jest zapisem prac prowadzonych przez pracowników i studentów Instytutu Architektury Krajobrazu Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu mających na celu rewitalizację wybranych obszarów wiejskich. W publikacji znajduje się wnikliwy opis metody, jaką stosowali w swoich badaniach uczestnicy prac, pokazane zostały konkretne przykłady opracowań przygotowywanych dla poszczególnych wsi, których krajobraz, architektura i specyficzny klimat miały być chronione, jak i efekty wspomnianych prac - jest to więc opracowanie powstałe na bazie praktycznych doświadczeń autorów, wzbogacone o ich wieloletnie doświadczenie w zakresie badań nad obszarami wiejskimi. Warto wskazać także na walor naukowy publikacji - przynosi ona szereg istotnych propozycji ochrony krajobrazu wsi w warunkach szybkich i głębokich przemian obszarów wiejskich. Doświadczenia autorów dają się wykorzystać w wymiarze szerszym, przez samorządy lokalne innych gmin chcących zadbać o swoje dziedzictwo kulturowe. Monografia może okazać się cenną pomocą dla specjalistów z zakresu kształtowania krajobrazów wiejskich, dla wszystkich, którzy są zainteresowani przemianami zachodzącymi w związku z rozwojem cywilizacyjnym, w końcu dla tych, którym problemy wsi i jej zagospodarowania, niszczenia jej dziedzictwa kulturowego nie są obojętne.