Celem powyższej pracy jest zdefi niowanie charakterystycznych cech indywidualnej teorii translacji Karla Dedeciusa oraz określenie jej wartości wśród klasycznych teorii dotyczących przekładu poezji. Wiele uwagi poświęcono roli tłumacza w procesie translacji. W tym celu wyekscerpowano wiersze niemieckiej poetki Maschy Kaléko z tomu Moje epitafium, a następnie porównano je z ich tłumaczeniem na język polski autorstwa Ryszarda Wojnakowskiego po to, aby zbadać cechy języka oryginału oraz sprawdzić, czy funkcja tekstu wyjściowego została zachowana w tekście docelowym (teoria skoposu). Kompetencje językowe tłumacza czy jego wiedza na temat fenomenów kultury stanową interdyscyplinarne zagadnienie. Transformacje przekładowe Romana Lewickiego posłużyły jako narzędzie pozwalające przeanalizować podejmowane przez tłumacza decyzje w trakcie tłumaczenia. Każdy akt tłumaczenia można uznać za komunikację. Ponadto w pracy zaakcentowano rolę kompetencji, jakie powinien posiadać doświadczony tłumacz. Następnie wskazano na istotną kwestię dotyczącą wyboru odpowiedniej strategii tłumaczeniowej, która determinuje ostateczny wynik aktu tłumaczenia. W związku z tym należało uwzględnić liczne związki pomiędzy kulturowymi i językowymi aspektami komunikacji interkulturowej. W wyniku przeprowadzonej analizy niemieckich wierszy oraz ich tłumaczenia na język polski można stwierdzić, że tłumaczenie jest procesem heterogenicznym, przy czym jego przebieg zależy od indywidualnych decyzji tłumacza i wypracowanej przez niego strategii pozwalającej stworzyć adekwatny tekst w języku docelowym.