SOWA OPAC : Katalog centralny WBP w Opolu

Książka

W koszyku

oceń

Wiersze o śmierci / Jan Brzechwa ; wstęp i opracowanie edytorskie Monika Urbańska, Jowita Podwysocka. - Wydanie I. - Łódź : Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2023. - 160 stron ; 24 cm.

(Literaturoznawstwo. Edycje Krytyczne)

Autor

Brzechwa Jan (1900-1966) Autor Urbańska Monika Opracowanie Podwysocka-Modrzejewska Jowita Opracowanie

Forma i typ

Książki Poezja Publikacje naukowe

Przynależność kulturowa

Literatura polska

Temat

Brzechwa, Jan (1900-1966) Literatura polska Poezja Śmierć

Gatunek

Antologia Edycja krytyczna Wiersze

Dziedzina i ujęcie

Literaturoznawstwo

Tytuł serii

Literaturoznawstwo - Uniwersytet Łódzki. Edycje Krytyczne

Instytucja

Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego

"Wiersze o śmierci" Jana Brzechwy to kolejna (po "Wierszach politycznych" oraz "Wierszach miłosnych") edycja krytyczna jego twórczości dla dorosłych. Wyłonione one zostały z większości tomów poetyckich tego autora. Są to: "Oblicza zmyślone" (1926), "Talizmany" (1929), "Trzeci krąg" (1932), "Piołun i obłok" (1935), "Imię wielkości" (1935), "Strofy o planie sześcioletnim" (1951), "Cięte bańki" (1952), "Wiersze wybrane" (1955), "Liryka mego życia" (1968) oraz "Skamander" z 1935 i 1937 roku.

Ostatni tom Brzechwy, "Liryka mego życia", ma interesujący układ, odwrotnie chronologiczny. Rozpoczynają go liryki pisane przed śmiercią, kończą wiersze młodzieńcze. Tym samym czytelnik rozpoczyna lekturę od "ostatniego słowa" - tekstów, które traktować można jako próbę rozrachunku i poetyckiego testamentu. Wiersze powstawały w czasie, kiedy autor chorował na serce.

Brzechwa traktuje śmierć jako fenomen życia, poetyckie wyznania nie są zatem wypełnione cierpieniem i dezynwolturą. Przeciwnie: smutek odchodzenia przekuwa się w liryczny uśmiech i pełne czułości wspomnienia. Brzechwa nie monumentalizuje śmierci, pisze o niej ironicznie i dowcipnie. Testament poetycki nie pomieścił moralnego przesłania, a jedynie krótkie, żartobliwe dyspozycje, dotyczące ceremonii pogrzebowej. Brzechwy nie zajmuje także zagadnienie "życia po życiu" w aspekcie innym niż przetrwanie w pamięci czytelniczej czy też we wspomnieniach ukochanej.

To, jaki obraz śmierci wyłania się z liryków Brzechwy, zależy w dużym stopniu od horyzontu aksjologicznego spotkania z nią. Jego umiłowanie poezji oraz Husserlowski ogląd ciała, a zatem i jego przemijania, widzianego jako część przyrody, są tu kluczowe i pokazują aksjologiczne ego autora, na tle którego wyłania się motyw exegi monumentum. Twórczy spadek, utrwalony na wieki, pomaga poecie zracjonalizować śmierć i przyjąć ją.

zob. w.bibliotece.pl

Pliki multimedialne:

Status dostępności:

Wypożyczalnia Główna

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 382903 (1 egz.)

Strefa uwag:

Uwaga dotycząca bibliografii

Indeks.

Uwaga dotycząca finansowania

Finansowanie: Wydział Filologiczny (Uniwersytet Łódzki)