Brian Eno i Beatie Wolfe prezentują nowy wspólny album Luminal. Eno i Wolfe poznali się podczas wspólnej działalności na rzecz środowiska, gdy wygłosili wyróżnioną prelekcję na SXSW zatytułowaną „Art and Climate” (Sztuka i klimat). Wystąpienie to zostało niedawno uznane za jedno z najlepszych w 25-letniej historii festiwalu. Spotkali się ponownie, gdy prezentowali swoje prace wizualne i koncepcyjne w oddzielnych galeriach w Londynie. Właśnie z tych spotkań zrodziła się ich muzyczna współpraca. Beatie Wolfe niedawno zaprezentowała solową wystawę swojego dorobku projektowego w londyńskim Victoria & Albert Museum, została mianowana ambasadorką innowacji ONZ i wspólnie z Michaelem Stipe’em była jedną z artystek zaangażowanych w wydanie pierwszej na świecie płyty winylowej z bioplastiku, stworzonej przez organizację EarthPercent. Magazyn WIRED umieścił ją w gronie „22 osób zmieniających świat”. Wolfe znajduje się w awangardzie twórczyń i twórców eksplorujących nowe formaty, które łączą fizyczność z cyfrowością. Wśród jej najnowszych projektów znajdują się m.in. wizualizacja 800 000 lat danych NASA o stężeniu CO₂ w atmosferze (pokazana premierowo podczas szczytu noblowskiego Nobel Prize Summit), instalacja neurologiczna wystawiana w London Design Biennale in Somerset House oraz obecnie prezentowana w Museum of Science w Bostonie, a także Big Oil x Methane project, który zdobył prestiżową nagrodę Prix ars Electronica Golden Nica. Do innych jej przedsięwzięć należą wspomniana płyta z bioplastiku z Michaelem Stipe’em i Earth Percent, zbiorowy projekt mail-artowy (wymiana dzieł poprzez tradycyjną pocztę, czasami cyfrową) realizowany z DEVO’S Markiem Mothersbaughem z DEVO a także nowy wspólny album z Brianem Eno. Wolfe jest również współzałożycielką przełomowego projektu badawczego analizującego wpływ muzyki na osoby z demencją. Jeśli jeszcze o niej nie słyszałeś - wkrótce usłyszysz. Brian Eno - muzyk, producent, artysta wizualny i aktywista. Zyskał międzynarodową rozpoznawalność na początku lat 70. jako współzałożyciel brytyjskiego zespołu Roxy Music, a następnie poprzez serię solowych albumów i współprac artystycznych. Jako producent pracował m.in. z Talking Heads, Devo, U2, Laurie Anderson, James, Jane Siberry i Coldplay, a na liście jego kolaboracji znajdują się nagrania z Davidem Bowiem, Jonem Hassellem, Haroldem Buddem, Davidem Byrne’em, Grace Jones, bratem Rogerem Eno (na albumie Mixing Colours) oraz ostatnio z Fred Again. W styczniu 2024 roku na festiwalu Sundance odbyła się premiera eksperymentalnego filmu generatywnego Eno, opowiadającego o jego życiu. Film zebrał entuzjastyczne recenzje, a towarzyszyła mu ścieżka dźwiękowa z premierowymi utworami oraz klasycznymi kompozycjami Eno z pięciu dekad. Eksperymenty wizualne Eno z wykorzystaniem światła i wideo od lat towarzyszą jego działalności muzycznej. Jego instalacje i wystawy prezentowane były na całym świecie, od Pałacu Marmurowego w Petersburgu, przez Ritan Park w Pekinie, Arcos de Lapa w Rio de Janeiro, aż po żagle Opery w Sydney. Eno jest także zaangażowany w szereg inicjatyw społecznych i ekologicznych. Współzałożył m.in. organizacje Earth Percent i HardArt, jest również związany z ruchem Stop The War. To także członek-założyciel Long Now Foundation, członek zarządu Client Earth oraz patron organizacji Videre est Credere. W 2023 roku Biennale Muzyki w Wenecji uhonorowało go Złotym Lwem za całokształt twórczości. Na początku 2025 roku ukazała się jego druga książka „What Art Does”, napisana wspólnie z Bette A. i oparta na jego doświadczeniach artystycznych. Publikację wydało wydawnictwo Faber.