Helmuth Nowak przyszedł na świat w 1918 roku, w Lipsku, w mieszczańskiej rodzinie. Po ukończeniu gimnazjum wybrał karierą oficera zawodowego w siłach zbrojnych III Rzeszy, intensywnie rozbudowanych po dojściu Hitlera do władzy. Z początkiem jego służby wojskowej wiążą się pierwsze „bezkrwawe" podboje Wehrmachtu: przyłączenie Sudetów, rozbiór Republiki Czechosłowackiej i aneksja Kłajpedy. Wybuch wojny z Polską zastał młodego podporucznika w macierzystym garnizonie, gdzie szkolił rekrutów. W maju 1940 roku Nowak wziął udział w ataku na Belgię i Francję i został po raz pierwszy ranny. W następnym roku zdobywał Grecję, zaś 22 czerwca 1941 roku, jako jeden z pierwszych żołnierzy niemieckich, sforsował graniczny Bug, rozpoczynając operację „Barbarossa". Odtąd aż do ostatniego dnia wojny walczył przedwko Armii Czerwonej, będąc świadkiem i uczestnikiem wielu kluczowych operacji na wschodnim teatrze działań wojennych. Nowak, wychowany w tradycyjnie katolickiej rodzinie, był nieufny wobec ideologii i praktyki narodowego socjalizmu, lecz swój sceptycyzm musiał starannie maskować. Walczył z poświęceniem do końca, przeświadczony o konieczności powstrzymania „barbarzyńców ze Wschodu" jak najdalej od granic Niemiec. W bitwie o Berlin dostał się do sowieckiej niewoli i przez kilka lat doświadczał gorzkiego losu jeńca. Po uwolnieniu wrócił do rodzinnego Lipska i tam zmarł w 2001 roku. W ostatnich latach życia, dzięki notatkom ocalonym z wojennej pożogi, zaczął spisywać swoje przeżycia, aby ukazać obraz wojny widzianej oczami frontowego żołnierza i przedstawić racje strony zwyciężonej.

Helmuth Nowak to jeden z literackich pseudonimówczeskiego pisarza Josefa Fraisa, a wspomnienia są literacką fikcją.